West
Coast Tsunami Dream : San Francisco Nuclear war, Invasion, Martial Law
Geüpload door MaryGreeley
op 2 dec 2011
Vertaald
fragment
Hier is mijn eerste droom, ik noem het
visioenen, en ik weet dat ze van God komen.
Ik was ongeveer 21 jaar oud en woonde in San
Mateo, Californië, in het gebied van de San Francisco Baai.
In de droom wandel
ik op het strand, en zie ik een gigantische flits, een enorme witte heldere flash.
Ik kon zien dat de oceaan begon te borrelen (koken)… allemaal kleine rimpelingen….
Het is niet normaal om de oceaan te zien ‘koken’. Ik kon niet zien waar de flits
vandaan kwam, omdat het achter de bergketen gebeurde.
Het enige dat ik hoorde was radio
aankondigingen; mensen werd verteld onmiddellijk naar hoger gelegen gebied te
gaan, omdat er een enorme tsunami aan zat te komen.
Dus ik begon te rennen en kwam niet erg
ver. Ik was bij een reclamebord, toen de golf toesloeg. De golf overviel me… en
ik stierf in deze droom. Toen ik wakker werd, wist ik dat ik verdronken was. Ik
baadde in het zweet; normaal transpireer ik niet.
Toen ik deze droom later vertelde aan een
paar mensen, zeiden ze dat ik zojuist een nucleaire bominslag had beschreven.
Dat zou heel goed mogelijk zijn. Ik zag echter geen raketten of vliegtuigen.
Een paar maanden later had ik een andere
droom, en het begon precies waar de vorige was geëindigd, behalve dan dat ik
niet meer dood was… En het was Martial Law (Staat van Beleg): militairen waren
gekomen om overlevenden op te pikken. We werden onderzocht op wapens en
geplaatst in boten om ons naar de andere kant van de baai te brengen. Dit stond
allemaal onder water… Ik had twee kleine kinderen bij me en ik wist dat het
mijn kinderen waren, een jongen en een meisje. En er was een man bij me, van
wie ik wist dat het mijn man was. (Toen ik die droom had, had ik geen plannen
om te trouwen. Mijn huidige man ontmoette ik zo’n 10 jaar later.)
De man bij me werd onmiddellijk gearresteerd omdat hij een wapen droeg; dat was de laatste keer dat ik hem zag. Wij, overlevenden, voeren door San Francisco, door wat er van over was. Waarheen? Ik weet het niet. Er was een overstroming van misschien 3-4 verdiepingen hoog. Door de tsunami was alles vernietigd, weggevaagd. Sommige gebouwen stonden ternauwernood overeind, het leek net een oorlogsgebied.
Ze namen ons mee naar van die spoorlijn
werven. Ik had geen idee waarom die er waren; ik wist alleen dat ik hier geen
deel aan wilde hebben. Dus we verlieten deze groep mensen onmiddellijk. Op een
of andere manier konden we wegglippen van de militaire manschappen, die ons
behandelden als vee. We renden in kleine groepen om weg te komen van deze
militairen.
In de droom kwam ik andere groepen mensen
tegen. Er was geen voedsel, dus het moet een tijdje na de tsunami geweest zijn.
En het voedsel dát er was, was besmet. Besmet met wat? Ik weet het niet.
De mensen hadden zich aangesloten bij groepen
van een bepaald ras. In de droom was het zeer racistisch: blanken, zwarten,
Koreanen en andere groepen. De groepen jaagden op elkaar om te kunnen eten,
mensen waren kannibalistisch geworden! Zo wanhopig waren ze voor voedsel, omdat
er niets over was.
Op een bepaald punt in deze droom ben ik
aan het rennen en klim ik op een stuk puin, een soort afrastering. Dan val ik
en sterf ik nogmaals! Dus ik word wakker…
Maanden gaan voorbij, en de droom start
precies waar ik gestorven was. Ik loop nu voorbij de omheining, oostwaarts richting
de bergen van Californië, om het land proberen uit te vluchten. Op de een of
andere manier wisten we dat we naar het Oosten moesten gaan. In de verte konden
we militaire konvooien zien, en ik sloot me aan bij een andere groep mensen. We
waren altijd te voet, gebruikten geen auto’s of trucks.
In mijn droom wist ik dat het geen
Amerikaanse militairen waren! Het waren Russische militairen die we zagen
rijden. We moesten stil zijn; we hadden heel kleine kinderen bij ons. We vonden
een grot waar we ons konden verschuilen. We waren er met 40-50 man.
In de volgende droom waren we aan het
schuilen in de grot, en de lucht was vol raketten, witte raketten met rode
staartvinnen. Ik werd wakker omdat er militaire manschappen in de buurt waren,
kinderen huilden… We wisten gewoon dat we gepakt zouden worden. Dus ik werd
weer verschrikt wakker. Ik bedoel, we hadden geen voedsel, geen water, alleen
de kleren op onze rug. Geen voorzieningen, geen voorraden, helemaal geen
overlevingsspullen…. we renden letterlijk voor ons leven.
Ik was ongeveer 25 jaar oud, toen ik een
van de laatste visioenen had. We staken grote gebieden over en konden enkele
belangrijke steden in de verte zien branden. Enorme wolken aan de horizon… We
wisten dat we uit de steden moesten blijven, omdat de overlevenden in de steden
mogelijk andere mensen aan het jagen waren voor voedsel, stelen of wat dan ook
maar. We bleven dus oostwaarts gaan, ver weg van de steden.
Vlak voordat ik wakker werd, was er de
dreiging aangevallen te worden door andere mensen. Maar op dat punt werd mijn
droom dus onderbroken, onderbroken door de verschijning van Jezus. Het was
verbazingwekkend, de uitstralende liefde, de kleurenregenboog… de liefde die Hem
omringde… het was allemaal gewoon verbazingwekkend. Hij zag er echt goed uit, het
was een stuk. En hij zei tegen me, “Wees niet bang”. Toen wist ik vanaf dat
moment, wanneer ik die dromen krijg, ik niet meer bang hoef te zijn.
Ik weet dat Hij verscheen in mijn droom,
omdat ik zwak was en ik het nodig had van hem te horen om niet bang te zijn.
Niet bang te zijn voor wat Hij me laat zien, en niet bang te zijn voor wat
komen gaat. Sindsdien ben ik niet meer bang geweest, en bereid ik me voor zoals
Hij me opdraagt. Ik doe wat ik kan, en ik weet dat Hij de rest doet.
Toen ik vroeg of ik hem mocht omhelzen, zei
hij ‘ja’. Op het moment dat Hij me omhelsde, was ik gelijk terug in die verschrikkelijke
droom van verwoesting, die Hij onderbroken had. Maar, ik was niet langer meer bang
voor wat ik zag.
Ik had een van de laatste dromen, waar ik
in een gebied was waar ik wist dat ik veilig was. Later bleek, dat het huis
waarover ik droomde, het huis is, waar ik nu in woon. In de droom had een
tornado alle bomen geveld die langs het huis groeiden. Ik stond buiten en zag
mijzelf. Ik pakte een van de takken op en ik praatte met iemand. En ik zei, “Dit
is het teken waarvan God zei dat ik daar op moest wachten. Binnen drie dagen
zal satan hier zijn, op aarde.” (Ik
wacht nog steeds op het teken.)
Dat is het huis waar ik nu in woon, wat
behoorlijk verbazend is. Ik weet dat ik hier veilig ben voor alles wat komen
gaat, de overstroming, de martial law, de voedseltekorten, het kannibalisme, de
nucleaire oorlog, de militaire invasie… We zullen hier veilig zijn.
Ik wil hierbij opmerken dat ik met veel
mensen heb gepraat, die ook dromen hebben gehad over deze enorme tsunami, die
eraan komt. Ik denk dat het een waarschuwing is. Ik heb geen intentie om ooit
terug te gaan naar de Westkust, waar ik vandaan kom. Zo zeker ben ik van wat
komen gaat!
Je
kunt deze video ook bekijken op http://www.youtube.com/user/Heiscoming11#p/a/u/0/47Ah_FFu-L4
United States Tsunami Flood Dream By 7 People Same
Night : Coast To Coast Am 12/01/2011
Posted:
Eindtijdnieuws.blogspot.com
en Eindtijd.goedbegin.nl
