Duitsland
besloot onlangs om Israël een zesde Dolphin onderzeeër te leveren. Israël heeft
voortdurend minimaal één Dolphin met (nucleaire) kruisraketten aan boord in de
buurt van Iran gestationeerd.
De Israëlische regering heeft
besloten om de Verenigde Staten en de internationale gemeenschap nog maximaal 3
maanden de tijd te geven om Iran ertoe te bewegen zijn geheime nucleaire
(wapen)programma op te geven. Gebeurt dat niet, dan is wat Jeruzalem betreft
uiterlijk eind juni de deadline verlopen. Zes van de acht ministers in
Netanyahu's veiligheidskabinet hebben er inmiddels mee ingestemd om daarna Iran
zo snel mogelijk aan te vallen.
Afgelopen
donderdag stelde de Israëlische minister van Defensie Ehud Barak het tijdens
een radio interview heel duidelijk: Iran is vastbesloten om kernwapens te
bouwen, maar aarzelt om de laatste stap hiertoe te maken omdat het land bang is
voor een militaire aanval van Amerika of van 'iemand anders', zoals Barak het
omzichtig uitdrukte. Het behoeft natuurlijk geen uitleg dat hij daarmee Israël
bedoelde.
Te groot
risico
Het doel van
Baraks interview was een aantal in de media verspreide veronderstellingen over de
(on)wijsheid van een aanval op Iran te ontzenuwen. Amerikaanse officials
suggereerden de afgelopen tijd dat de Iraanse opperleider Ayatollah Khamenei
nog niet de opdracht heeft gegeven om een kernbom te bouwen en dat een
militaire aanval het Iraanse nucleaire programma met hooguit een jaar zou
vertragen. Ook de voormalige Mossad chef Meir Dagan verklaarde in de media dat
een eventuele militaire aanval enkel aan de VS moet worden overgelaten.
Daarnaast zouden opiniepeilingen uitwijzen dat een meerderheid van de
Israëlische bevolking tegen militair ingrijpen zonder hulp van Amerika is.
In
werkelijkheid vindt een ruime meerderheid van zowel Israëls bevolking, regering
als de belangrijkste inlichtingen- en militaire leiders het gevaar van een
nucleair bewapend Iran groter dan de risico's die aan een preventieve militaire
aanval kleven. Barak benadrukte dan ook dat Israël niet de mogelijkheden heeft
om een Iraanse kernbom te stoppen, zodra alle nucleaire installaties diep onder
de grond zijn gebracht. Alleen Amerika kan dan nog met geweld ingrijpen. Daar
op vertrouwen is zeker onder president Obama een risico dat de joodse staat
niet durft te nemen.
Nog
uiterlijk 3 maanden
Om deze
reden is de deadline die Israël hanteert veel sneller verlopen dan die van het
Witte Huis, waar overigens achter de schermen met man en macht wordt gewerkt
aan een diplomatieke oplossing. Iedereen in Israël, inclusief de hele regering,
hoopt van ganser harte dat diplomatie deze keer, na jaren vruchteloos proberen,
wél werkt en dat Iran het 'geheime' deel van zijn nucleaire programma opgeeft.
Zo niet, dan is wat Israël betreft binnen twee, uiterlijk drie maanden de grens
definitief bereikt en kan de joodse staat, die al geruime tijd wekelijks door
Iran met verdwijning wordt bedreigd, niet langer wachten.
Nu slechts 2
van de 8 minister in Netanyahu's veiligheidskabinet nog tegen militair
ingrijpen zijn, heeft de premier de stafchef van de Israëlische strijdkrachten,
luitenant-generaal Benny Gantz, naar Washington gestuurd. Zijn boodschap aan
zijn Amerikaanse collega generaal Martin Dempsey was dat Israël erg blij zal
zij,n als het Amerika alsnog lukt om op wat voor manier dan ook Iran over te
halen om zijn nucleaire programma te stoppen, maar dat als Iran eind juni nog
steeds niet is begonnen met het ontmantelen van dit programma, Israël geen
andere keus heeft dan aan te vallen, met óf zonder Amerika.
Hele wereld
tegen Israël, ook Amerika?
Onder
Israëlische leiders en beleidsmakers groeit daarom het besef dat het land wat
Iran betreft op korte termijn wel eens een andere koers, dan door Amerika wordt
gewild, zal moeten gaan varen. Of dit een breuk in het aloude bondgenootschap
tussen de VS en de joodse staat teweeg zal brengen, zal dan moeten blijken.
Israël weet
in ieder geval dat het bij een aanval de hele wereld tegenover zich zal
krijgen; in de eerste plaats natuurlijk de Arabische / islamitische landen,
maar in hun ogen kan Israël sowieso nooit iets goed doen, dus hun mening is in
Jeruzalem van nul en generlei waarde. Belangrijker is dat een oorlog met Iran
de olieprijs zal doen exploderen, waardoor de wankele Europese en Amerikaanse
economieën in een ernstige recessie terecht dreigen te komen. Dit zal met name
in Europa olie op het vuur zijn voor het onder invloed van het islamofascisme sterk
toegenomen anti-Israël of 'anti-Zionistische' sentiment, ook wel het nieuwe
antisemitisme genoemd.
Zie
ook:
Bron:
Xandernieuws.punt.nl
Posted:
Eindtijdnieuws.blogspot.com
en Eindtijd.goedbegin.nl
