Meest verbazingwekkende verslag over de Hemel! door Kat Kerr (2007)
Revealing Heaven by Kat Kerr. The
most amazing account of Heaven!
Kat Kerr kreeg een geweldige
rondleiding in de hemel, vele malen, over een periode van circa 10 jaar. Dit
verslag zal veel van de vragen beantwoorden, die mensen hebben, en een goed
voorbeeld geven van hoe de hemel eruit ziet en hoe het leven in de hemel zijn
zal. Een must read voor iedereen, in afwachting van het Koninkrijk van God.
Openbaring van de hemel
INLEIDING
Om gewone menselijke woorden te
gebruiken om de heerlijkheid van de hemel te beschrijven, is geen gemakkelijke
opdracht. Maar sinds ik ben overgehaald door Mijn Heer, zal ik proberen dit te
doen. God heeft een tijdslijn door de eeuwigheid heen en Hij heeft deze bepaalde
tijd afgesproken om te onthullen, wat Hij heeft bereid voor degenen die Hem
liefhebben en Zijn Zoon Jezus als hun Verlosser hebben aangenomen. Ik ben
voortdurend overweldigd door de genade en goedheid van onze God, mij toestaand
om Zijn hemels Koninkrijk te bezoeken, de afgelopen 10 jaar. Ook al heb ik nooit
gevraagd om naar de hemel te gaan, Hij koos mij voor zijn doeleinden. Nooit,
gedurende mijn bezoeken aan de hemel, wist ik dat ik een boek zou schrijven.
Deze taak kwam, toen Jezus aan mij verscheen in mijn huis en me opdroeg te
schrijven over zijn Thuis. Gedurende een aantal jaren werden mij fantastische
plaatsen en dingen getoond.
Vaak werd ik meegenomen naar de woningen
van de verlosten, die mij vroegen om hun familie te vertellen, hoe God hen had
gezegend. Soms liet de Heer mij kinderen zien, die waren heengegaan, en hun
familieleden die in de hemel wonen. Geen enkel kind wordt alleen gelaten. Ik
kende hen niet en had geen contact met hen, maar mij werd toegestaan om naar
hun gesprekken te luisteren. Terug op aarde was ik in staat om met hun
geliefden te delen, wat ik had waargenomen, hetgeen de hemel zeer reëel maakte!
Het gaf veel hoop en verdreef verdriet, wetende dat hun geliefden meer levend zijn
in de hemel, dan ze ooit op aarde waren. Je houdt niet op te bestaan. Hoe is
het om naar een fantastische plaats te gaan, waar alles wat je wenste,
ontworpen is en op je wacht.
Soms bezocht ik plaatsen, die slechts
voor plezier en entertainment waren gemaakt. Geloof me, de hemel is niet saai.
Als je denkt dat je dingen moet opgeven, wanneer je naar de hemel gaat, heb je
het echt mis. Wat ik zag, bestaat daar werkelijk!
Het meest overweldigende van het zijn
in de hemel is in de aanwezigheid van Jezus te zijn. Wanneer Hij je aankijkt,
vervaagt alles en word je opgenomen in Zijn heerlijkheid. Wanneer Hij nadert, verklaren
legers van engelen Zijn heiligheid, voor Hem uit gaand, en word je overstraald
door de glans van Zijn schoonheid. Daar staande, spoelt perfecte vrede over je
heen, golf na golf van liefde stroomt door je hele wezen heen en je wordt zoals
Jesaja (zie Jesaja 6). Ik heb Jezus verschillende malen gezien voordat ik naar
de hemel ging, en Hij heeft zelfs tot mij gesproken, maar telkens ben ik
bewogen door de ervaring in Zijn heerlijkheid te zijn. Mijn gebed is dat ook
jij eens in Zijn aanwezigheid zult staan.
Dit is niet slechts een ander onderzoek over de hemel, maar
een verslag van dingen die God mij liet zien tijdens mijn vele bezoeken.
Weet alsjeblieft dat het niet mijn taak is om iedereen ervan te
overtuigen dat die dingen echt bestaan: dat is de taak van mijn beste vriend,
de Heilige Geest, die ik liefheb.
Voorafgaand aan de meeste van deze reizen werd ik nooit gewaarschuwd, noch waren zij gemaakt volgens mijn timing. Ik werd gewoon 'meegenomen' op de wil van de Heilige Geest. Wanneer je me vraagt, hoe ik bevoegd was om een ambassadeur van de hemel te worden, ben ik bang dat dit niet een lange lijst van 'religieuze' geloofsbrieven omvat. In plaats daarvan wil ik je vertellen dat ik het heerlijk vind om een dienaar van Gods volk te zijn. Het werd mij ingeprent door mijn aardse vader, vanaf de tijd dat ik een kind was.
Mijn familie (ik ben één van 15 kinderen, 4 zijn nu in de hemel), hoewel niet rijk, heeft altijd de hand gereikt aan de verstotenen en de armen. Vele ochtenden werd ik wakker om mensen te zien slapen op onze verdieping, omdat mijn vader in de nacht naar buiten ging en de dak- en thuislozen mee terugbracht. Hij nam ons voedsel, soms direct van de kachel (wat niet altijd goed zat met mijn moeder), en gaf het aan anderen die niets hadden. Mijn papa had echt hart voor degenen die leden, en mijn moeder leerde hoe een voorbidder te zijn en te bidden voor meer voorzieningen. Nu, vele jaren later, op de leeftijd van 54, houd ik ervan om mensen te helpen en heb ik mijn drie begaafde dochters, Kelly, Kimberly en Kaci, geleerd om hetzelfde te doen.
We hadden ook geleerd trouw te blijven en de gemeente te dienen, waarbij God ons had aangesloten. We hielden daar niet alleen aanbidding en hadden gemeenschap, maar gaven van onszelf en ook onze tienden. Ik houd van mijn kerk, New Life Christian Fellowship, waar ik al meer dan 17 jaar lid van ben. Onze voorganger en zijn vrouw (eigenlijk hun hele dierbare familie is betrokken bij de kerk) houden ook van mensen.
Dat is waarom, toen werd gevraagd om te helpen in gastvrijheid, mijn moeder en ik "Ja" zeiden. Dat betekent dat wij bijna zes jaar als vrijwilliger maaltijden hebben bereid, om hen te dienen en om schoon te maken. Dit gebeurde op normale wekelijkse bijeenkomsten en een aantal speciale evenementen. Sommige van mijn reizen naar de hemel zijn gerelateerd aan een aantal van deze evenementen. Andere gebeurden vanuit mijn huis, geparkeerd in mijn auto, buiten lopend en zelfs tijdens het winkelen. Ik ben de tel kwijtgeraakt, maar ik ben elke keer overweldigd, elke keer als ik ben meegenomen.
Er is GEEN andere plaats zoals de hemel. Het maakt niet uit hoe je het probeert, je fantasie en creativiteit halen het niet bij die van de Vader. Er zijn plaatsen die lijken op hetgeen op aarde is, maar een deel van de bovennatuurlijke dingen zal je sterfelijke geest overtreffen! Ik weet maar één ding, niemand zal het willen missen! En er is niets op deze planeet dat de moeite waard maakt, deze kans te verliezen. Als je gebonden bent door een zonde, die je ervan zou kunnen weerhouden naar de hemel te gaan, heb berouw en geef je over aan Jezus (1 Johannes 1:9). Hij zal je helpen, want Hij houdt van je! Niets is onmogelijk met Hem, hoe hopeloos het ook lijkt voor jou. Hij schiep je, stierf voor jou en leeft nu voor jou. De bijbel zegt: "Hij stierf voor ons toen wij nog zondaars waren”. Hij zal je nooit verlaten of teleurstellen! Niet alleen geeft Hij je het eeuwige leven door het aanvaarden van Hem als Redder, maar Hij zal je bekrachtigen met Zijn Heilige Geest, om te overwinnen in je dagelijks leven. Lees de Bijbel en ontdek wat Zijn bloed heeft overwonnen voor jou. We zullen wel verzoekingen hebben terwijl we op deze aarde zijn, maar Hij is bij machte om je uit alle te bevrijden. Hij heeft de overwinning voor ons reeds behaald.
Vele malen, als ik stil ben, komen de muziek, bezienswaardigheden en geuren nog steeds tot me, alsof ik er net vandaan kom. Soms ook, als ik buiten wandel, voel ik de 'wind van de Geest', wervelend om me heen, en dat zelfde 'ontzag' dat ik voel, wanneer ik in de hemel ben, komt over mij. Het is als het krijgen van ‘kussen’ van boven, en het herinnert me er aan dat Hij om mij geeft en weet waar ik ben. Het is moeilijk om een normaal leven hier op aarde te leiden, omdat ik weet wat mij wacht in de hemel. Het is waarschijnlijk een goede zaak dat ze mij nooit vroegen of ik wilde blijven!
Ik wil je laten weten dat ik ben geconfronteerd met vele beproevingen door de jaren heen, maar niet in de mate als het afgelopen jaar. Soms zijn ze bijna ondraaglijk en, zelfs met mijn gave van geloof, vroeg ik me af of ik de aanval zou overleven. Maar altijd zou ik triomferen met de hulp van Gods woord en de stem van de Heilige Geest. Ik heb geleerd dat door dit alles heen Hij je in perfecte vrede zal brengen. Dus in verdrukking, aanbid Hem en verklaar Zijn grootheid, en het kwaad zal vluchten, wanneer je een 'offer van lof' aan God bent. De duivel kan de aanwezigheid van God niet verdragen!
Wees voorbereid, verbaasd, overdonderd en aangemoedigd over wat wacht op hen, die ervoor kiezen om Jezus hun Verlosser te noemen en daarom de hemel als hun toekomstige huis!
Ik dank mijn hemelse Vader, Zijn Zoon Jezus, de Heilige Geest en de Verlosten, die in de hemel wonen, die me toestonden om hun huizen te zien, ook de twee schrijver engelen, mij toegewezen, om me te helpen in dit seizoen van mijn leven. Moge God hen de genade geven te leven met de stervelingen en het geduld hebben om te werken met iemand, die vele malen verdwaalt in haar eigen straat!
GLORIE, EER EN LOF
AAN MIJN HEMELSE VADER,
MIJN HEER JEZUS EN DE HEILIGE GEEST
VOOR ALTIJD EN EEUWIG !
HOOFDSTUK EEN
Gods Ontwerp – De Aarde is een schaduw van de Hemel
Gods Ontwerp – De Aarde is een schaduw van de Hemel
Ik wil graag beginnen met uitleggen wat God me vertelde, dat de aarde een kopie is van de hemel. Met andere woorden, het meeste van wat hier op aarde is, bestaat reeds in de hemel. Het is niet een vlakke plaats in de lucht, rondzwevend, bedekt met wolken en met dikke baby engelen en druiven die in onze mond vallen. Het is een letterlijke 'wereld', rond, net als de aarde, alleen enorm in afmeting! Hebreeën 8:5 spreekt over de dingen op aarde, die slechts een schaduw en afbeelding zijn van wat er in de hemel is.
Veel dingen in de hemel zijn er altijd al geweest, maar perfect! Helemaal geen dood, verval, roest of vervuiling! Alles is mooi - bijna niet te beschrijven. God inspireerde ideeën in de geest van de mens en deze werden vervolgens hier op aarde uitgevonden. Alle 'goede' geschapen dingen kwamen van de Vader (Jakobus 1: 17). Het is onze vijand, satan, die de dingen op deze aarde heeft bedorven en bezoedeld, en hij maakt gebruik van mensen om deze slechte dingen te promoten en te begeren. Er is geen kwaad, noch zijn invloed, in de hemel. Er zijn ook veel dingen in de hemel die hier nog niet zijn uitgevonden. Wij gebruiken alleen een klein percentage van onze hersencapaciteit, maar in de hemel zullen we ongehinderd zijn en onze creativiteit zal fantastisch zijn. Er zijn plaatsen in de hemel, waar we eigenlijk leren creëren. Een van deze onderwijs plaatsen wordt ‘Creatie Laboratorium’ genoemd, die zal worden besproken in hoofdstuk twee.
Aarde en hemel opereren in twee verschillende gebieden. Onze natuurlijke 'fysieke' ogen kunnen niet zien in het 'geestelijk' rijk (tenzij God ze opent), maar het 'geestelijke' rijk kan alles zien in onze 'fysieke' wereld. Deze aarde is actief in een 'fysiek' rijk, want we hebben fysieke lichamen. Echter, in je lichaam is een geest, die actief is in de hemel (wat een 'geestelijk' rijk is), op dezelfde manier als op aarde. Je kunt dingen aanraken, proeven en ruiken, net zoals op aarde, alleen in de hemel worden al je zintuigen versterkt. Het is eigenlijk moeilijk te zeggen of je er in de geest of in je lichaam bent, omdat je nog steeds deze zintuigen en je emoties ervaart; je wordt geen robot! Wanneer je sterft en daar naar toe gaat, word je niet 'onzichtbaar', in staat om dwars door dingen heen te gaan, noch zal je in een engel veranderen.
Gods woord in Hebreeën 11:16 spreekt over de hemel als een stad en een land, net als op aarde. Er is een geweldige stad, waar de rivier stroomt van onder de troon en een ander gebied, zag ik, had kilometers landschap. Veel van de mensen daar noemen dit het 'park'. Het park is waar je elke diersoort kunt zien, die ooit is geschapen, met inbegrip van de dinosauriërs, die over de heuvels (ze eten allemaal gras, of in ieder geval leek het er op) zwerven. Er zijn prachtige weiden, heuvels, kreken, watervallen, bomen en de meest glorieuze bloemen, die je ooit zou kunnen voorstellen. Sommige bloemen kunnen van kleur veranderen en maken zelfs muziek. Veel mensen hebben hun eigen 'geheime' tuinen, die zij ontwerpen en onderhouden, hetzij voor hun eigen plezier of als een verrassing voor een geliefde, wanneer deze naar de hemel gaat.
De stad, waar de troonzaal en de rivier van leven zijn, is prachtig. Alles weerspiegelt de heerlijkheid (licht) van God; dat is de reden waarom de straten van goud 'doorzichtig’ zijn, zodat ze Zijn licht zullen weerspiegelen. Ik heb alleen een klein deel ervan gezien, en er waren mensen die gebouwen en winkels binnengingen. De hemel heeft veel activiteit!
Ik zag verschillende vormen van transportmiddelen, die allemaal op 'licht' draaien - het is de enige bron van brandstof naast de wind, die in de zeilen blaast van de grote schepen op de kristalheldere zee. Mensen reizen door de hemel op veel verschillende manieren - luchtvervoer, op de grond (ja, ze hebben nog steeds strijdwagens en sommige komen zelfs met een hyperdrive) en op zee in alle soorten vaartuigen. Meestal zag ik mensen met behulp van 'openbaar' vervoer in groepen, maar ik zag ook individuen zelf deze voertuigen besturen of bedienen.
Ik heb slechts kort 'gedachten' reizen ervaren, waar je gewoon 'denkt' ergens naartoe te gaan, en ineens ben je er. Ik zag mensen op een 'bewegend' pad, dus dat is een andere manier waarop je je kunt bewegen in de hemel.
Ik zag restaurants, kunstgaleries, sport arena's, bioscopen en zelfs een pretpark. Een van de beste dingen van de hemel is dat je geen geld nodig hebt om dingen te ‘kopen’. Alles is gratis, want het is 'gegeven'. Iedereen heeft 'opdrachten' in plaats van banen en ze zijn altijd verbonden met je specifieke gave, waardoor het een genot is om te doen. Je ontvangt geen 'betaling' voor je inspanningen, want geld zou er zinloos zijn, omdat alles wat je nodig hebt, of wilt, aan je wordt gegeven. Op deze manier worden alle vaardigheden en talenten gebruikt, voor iedereen ten goede!
Het is zinvol te bedenken, dat als we werden gemaakt naar Gods beeld, de aarde werd gemaakt naar het beeld van de hemel. Er zijn echter veel 'bovennatuurlijke' dingen en plaatsen, die een uitdaging zijn voor onze sterfelijke hersenen. Ik was zo overdonderd dat ik er meestal niet aan dacht te vragen, "Wat is dat?" Zowel de Heilige Geest als de engelen vertelden me dat de hemel altijd groeit en nieuwe dingen toevoegt voor ons plezier! God wil Zijn volk zegenen en een van de manieren waarop Hij Zijn liefde toont, is het creëren van dingen die ons zullen verrukken. Zijn Woord verklaart in Psalm 37:4, "Verblijdt u in de Heer, en Hij zal u geven de wensen van uw hart".
Niemand zal het naar de hemel gaan willen missen, en het alternatief, de hel, (die zal worden besproken in hoofdstuk 9) wenst niemand!
God is de Grote Schepper en de hemel is Zijn thuis, dus waarom zou het niet spannend en fascinerend zijn om daar te wonen? Ik bid dat je zult worden aangemoedigd om te weten waar je dierbaren wonen, en sommige van de plaatsen waar ze genieten, dus laten we de reis beginnen!
HOOFDSTUK TWEE
Leven na de dood – De Reis Begint
Het Woord van God zegt, "Afwezig te zijn uit het lichaam is om aanwezig te zijn bij de Heer". Dit is een belofte die God geeft aan alle gelovigen (die Christus hebben aanvaard).
In dit hoofdstuk wordt uitgelegd wat er gebeurt met iemand vanaf het moment dat zij sterven en hun geest het lichaam verlaat en de aarde haar niet meer kan vasthouden.
Leven na de dood – De Reis Begint
Het Woord van God zegt, "Afwezig te zijn uit het lichaam is om aanwezig te zijn bij de Heer". Dit is een belofte die God geeft aan alle gelovigen (die Christus hebben aanvaard).
In dit hoofdstuk wordt uitgelegd wat er gebeurt met iemand vanaf het moment dat zij sterven en hun geest het lichaam verlaat en de aarde haar niet meer kan vasthouden.
Eerst zullen we
bespreken wat er gebeurt met iemand, die Jezus aanvaardt als zijn Redder en die
naar de hemel zal gaan.
Daarna bespreken we wat er gebeurt met iemand die Christus afgewezen
heeft en op weg is naar de hel!
Wat hen ook tot dit punt heeft gebracht, een natuurlijke dood op hoge leeftijd, een ziekte, aandoening of een ongeval, het is altijd hetzelfde. Als je je laatste adem uitblaast en je geest je lichaam begint te verlaten, zul je beginnen je gewichtloos te voelen en naar boven drijven. Als je terugkijkt, zie je je levenloze lichaam. Als er andere mensen in de kamer of ruimte zijn, waar je lichaam is, zul je ook in staat zijn om hen te zien en hun opmerkingen te horen. Je kunt niet met hen communiceren, want je hebt je 'fysieke' lichaam verlaten en bent nu een 'geestelijk wezen', die de geestelijke wereld ingaat. Ja, je geeft nog steeds om de mensen die je achterlaat, omdat je van hen houdt, maar je gaat nu de dierbare belofte van God binnen, om bij Hem te zijn. Onpeilbare liefde wist alle angst of angst voor de dood uit, welke je zou hebben kunnen ervaren, zelfs de momenten daarvoor.
Als je ziek, gewond of in pijn was, dan moet je je nu realiseren, dat al die symptomen je volledig hebben verlaten en dat je je geweldig voelt. Ook, als je ouder bent, ben je nu weer jong omdat leeftijd geen invloed heeft op je eeuwige geest. Het leven van God stroomt nu in je wezen. Je hebt geen angst, want de vrede van God zal nu je voortdurende metgezel zijn. Op dit punt beseffen sommige mensen niet dat ze ook gestorven zijn. Omdat zij nog steeds hun zintuigen hebben en zichzelf kunnen aanraken, is het moeilijk voor hen te begrijpen. Ze zullen nog steeds proberen te communiceren met anderen die ze passeren, en vragen zich af waarom ze niet reageren.
Als ze niet al aanwezig zijn, zullen de engelen verschijnen om je te begeleiden op je reis naar de hemel. Het zijn prachtige wezens, nog steeds stralend in de hemelse gewesten. Ze kennen altijd je naam en kunnen je meestal verzekeren dat alles goed zal komen. Niemand wordt overgelaten aan zichzelf om zijn weg te vinden. Als het een kind of baby is, wordt deze gedragen door de engelen; ze ervaren nooit angst of verdriet, alleen een enorme liefde. Er is geen sprake van 'rondhangen' of een strijd om de ‘oversteek te maken’. Niemands geest kan zeer lang op de aarde blijven. Er zijn verschillende manieren om te worden meegenomen naar de hemel, met inbegrip van strijdwagens. Als Jezus komt om individuen te begeleiden, mogen zij in Zijn eigen wagen gaan. Het is zeldzaam, maar soms mogen achtergebleven dierbaren je zien vertrekken of de engelachtige wezens zien, die zijn gekomen om je te begeleiden.
Een van de normale manieren waarop je wordt meegenomen naar de hemel, als je daar blijft, is door een transport. Deze transporten zijn er in veel verschillende modellen. Twee jaar geleden was ik getuige van iemand die er een bestuurde. Niet alleen zag ik het schip van de vrouw, maar ook de twee engelen die het begeleidden. Ze zag er ongelooflijk mooi en jong uit, hoewel ik wist dat ze zeer oud was toen ze overleed. Dit transport zag er ongeveer uit als een kabelauto, maar zonder kabels. Het onderste deel was gemaakt van solide materiaal, dat er uitzag als gepolijst tin. Sierlijke panelen, aan weerszijden van de deuren, met goud. Het licht afkomstig van de zijkanten en van onder het schip was een stralend wit met blauwe highlights. Dit zou het 'heldere licht' zijn, door sommigen genoemd, die 'bijna dood' ervaringen hebben gehad. Het bovenste deel van het transport is als glas - je kunt er eigenlijk doorheen kijken. Kun je je voorstellen hoe opwindend het moet zijn om door het heelal te zweven en alles te zien op je weg naar de hemel?
Meestal ga je naar binnen vanuit de zijkant van het vaartuig, door middel van de treden die uit het niets verschijnen. Hoe bovennatuurlijk is dat! Ik kreeg te horen dat mensen soms ook naar binnengaan door de bodem ingang (die ik niet kon zien).
Soms navigeren engelen deze vaartuigen, maar meestal worden mensen voor deze functie gekozen. Ze worden hemelse piloten genoemd, niet vanwege eerdere vliegervaring, maar omwille van hun hart voor de mensen. Ze hebben een natuurlijk vermogen om mensen op hun gemak te stellen, en om dingen over hun nieuwe huis met hen te delen. Hemelse piloten zijn het eerste contact, welke individuen hebben met de hemel en moeten daarom worden vertrouwd om Gods zorg en liefde uit te beelden. Het is een grote eer om te worden gekozen voor deze opdracht.
Wat hen ook tot dit punt heeft gebracht, een natuurlijke dood op hoge leeftijd, een ziekte, aandoening of een ongeval, het is altijd hetzelfde. Als je je laatste adem uitblaast en je geest je lichaam begint te verlaten, zul je beginnen je gewichtloos te voelen en naar boven drijven. Als je terugkijkt, zie je je levenloze lichaam. Als er andere mensen in de kamer of ruimte zijn, waar je lichaam is, zul je ook in staat zijn om hen te zien en hun opmerkingen te horen. Je kunt niet met hen communiceren, want je hebt je 'fysieke' lichaam verlaten en bent nu een 'geestelijk wezen', die de geestelijke wereld ingaat. Ja, je geeft nog steeds om de mensen die je achterlaat, omdat je van hen houdt, maar je gaat nu de dierbare belofte van God binnen, om bij Hem te zijn. Onpeilbare liefde wist alle angst of angst voor de dood uit, welke je zou hebben kunnen ervaren, zelfs de momenten daarvoor.
Als je ziek, gewond of in pijn was, dan moet je je nu realiseren, dat al die symptomen je volledig hebben verlaten en dat je je geweldig voelt. Ook, als je ouder bent, ben je nu weer jong omdat leeftijd geen invloed heeft op je eeuwige geest. Het leven van God stroomt nu in je wezen. Je hebt geen angst, want de vrede van God zal nu je voortdurende metgezel zijn. Op dit punt beseffen sommige mensen niet dat ze ook gestorven zijn. Omdat zij nog steeds hun zintuigen hebben en zichzelf kunnen aanraken, is het moeilijk voor hen te begrijpen. Ze zullen nog steeds proberen te communiceren met anderen die ze passeren, en vragen zich af waarom ze niet reageren.
Als ze niet al aanwezig zijn, zullen de engelen verschijnen om je te begeleiden op je reis naar de hemel. Het zijn prachtige wezens, nog steeds stralend in de hemelse gewesten. Ze kennen altijd je naam en kunnen je meestal verzekeren dat alles goed zal komen. Niemand wordt overgelaten aan zichzelf om zijn weg te vinden. Als het een kind of baby is, wordt deze gedragen door de engelen; ze ervaren nooit angst of verdriet, alleen een enorme liefde. Er is geen sprake van 'rondhangen' of een strijd om de ‘oversteek te maken’. Niemands geest kan zeer lang op de aarde blijven. Er zijn verschillende manieren om te worden meegenomen naar de hemel, met inbegrip van strijdwagens. Als Jezus komt om individuen te begeleiden, mogen zij in Zijn eigen wagen gaan. Het is zeldzaam, maar soms mogen achtergebleven dierbaren je zien vertrekken of de engelachtige wezens zien, die zijn gekomen om je te begeleiden.
Een van de normale manieren waarop je wordt meegenomen naar de hemel, als je daar blijft, is door een transport. Deze transporten zijn er in veel verschillende modellen. Twee jaar geleden was ik getuige van iemand die er een bestuurde. Niet alleen zag ik het schip van de vrouw, maar ook de twee engelen die het begeleidden. Ze zag er ongelooflijk mooi en jong uit, hoewel ik wist dat ze zeer oud was toen ze overleed. Dit transport zag er ongeveer uit als een kabelauto, maar zonder kabels. Het onderste deel was gemaakt van solide materiaal, dat er uitzag als gepolijst tin. Sierlijke panelen, aan weerszijden van de deuren, met goud. Het licht afkomstig van de zijkanten en van onder het schip was een stralend wit met blauwe highlights. Dit zou het 'heldere licht' zijn, door sommigen genoemd, die 'bijna dood' ervaringen hebben gehad. Het bovenste deel van het transport is als glas - je kunt er eigenlijk doorheen kijken. Kun je je voorstellen hoe opwindend het moet zijn om door het heelal te zweven en alles te zien op je weg naar de hemel?
Meestal ga je naar binnen vanuit de zijkant van het vaartuig, door middel van de treden die uit het niets verschijnen. Hoe bovennatuurlijk is dat! Ik kreeg te horen dat mensen soms ook naar binnengaan door de bodem ingang (die ik niet kon zien).
Soms navigeren engelen deze vaartuigen, maar meestal worden mensen voor deze functie gekozen. Ze worden hemelse piloten genoemd, niet vanwege eerdere vliegervaring, maar omwille van hun hart voor de mensen. Ze hebben een natuurlijk vermogen om mensen op hun gemak te stellen, en om dingen over hun nieuwe huis met hen te delen. Hemelse piloten zijn het eerste contact, welke individuen hebben met de hemel en moeten daarom worden vertrouwd om Gods zorg en liefde uit te beelden. Het is een grote eer om te worden gekozen voor deze opdracht.
Het was echt geweldig om een transport close-up te kunnen zien. De
engelen die deze transporten begeleiden, dragen allemaal witte gewaden met
paarse sjerpen in de taille, en purper op hun manchetten en zomen. Ze dragen
ook smalle paarse banden op hun hoofd. Tenminste een van hen draagt een zwaard. Eenmaal aan boord, gaat het
transport verder door de atmosfeer met een snelheid, waar we alleen maar van kunnen
dromen, totdat ze aankomen in de derde hemel.
Zodra het transport stopt, zul je er uit worden begeleid en achtergelaten onder
de zorg van andere engelen en/of mensen, wier taak het is om je te verwelkomen
in de hemel. Vele malen zal Abraham er zijn om je te begroeten. Soms zullen de
poorten zichtbaar zijn vanaf je punt van uitstappen, maar soms kunnen ze op
enige afstand zijn. Je familie en vrienden, die al in de hemel wonen, zullen
naar je toe rennen om je te begroeten. Er is veel vreugde en feestvieren bij je
komst. Meestal wordt je door de poort onmiddellijk meegenomen naar je woning,
die liefdevol voor je is bereid. Alles wat je ooit gewenst hebt, zit in de
architectuur, de stijl of inrichting, naar believen. Zelfs de ligging van je bezit
is geheel naar jouw smaak.
Als je enige huisdieren op aarde had, die speciaal voor jou waren, wachten ze ook op jou (opnieuw van een liefdevolle Vader). Tijd wordt daarna gegeven aan begroeten en je met vrienden en familie te verheugen.
Al die tijd word je overweldigd door de aanwezigheid van God en de schoonheid van het gewoon daar zijn en het ervaren van de bezienswaardigheden, geluiden en geuren. Je hebt het gevoel alsof je echt naar huis bent gegaan. Net wanneer je denkt dat het niet beter kan, komt Jezus! Je wordt nu meegenomen naar de troonzaal, waar de verlosten en de engelen tezamen aanbidden en zich verblijden. Aanbidding kan zijn: zingen, dansen en buigen voor de troon. Vele malen zal Jezus dansen met Zijn volk, iedereen wil Hem aanraken. Er zijn momenten van feestvieren en tijden om te knielen voor de Koning der Koningen. Op weg naar de troon word je begroet door al diegenen die voorbij komen. Als je bij de troon van de Vader komt, begint de schittering je te overweldigen.
Als je enige huisdieren op aarde had, die speciaal voor jou waren, wachten ze ook op jou (opnieuw van een liefdevolle Vader). Tijd wordt daarna gegeven aan begroeten en je met vrienden en familie te verheugen.
Al die tijd word je overweldigd door de aanwezigheid van God en de schoonheid van het gewoon daar zijn en het ervaren van de bezienswaardigheden, geluiden en geuren. Je hebt het gevoel alsof je echt naar huis bent gegaan. Net wanneer je denkt dat het niet beter kan, komt Jezus! Je wordt nu meegenomen naar de troonzaal, waar de verlosten en de engelen tezamen aanbidden en zich verblijden. Aanbidding kan zijn: zingen, dansen en buigen voor de troon. Vele malen zal Jezus dansen met Zijn volk, iedereen wil Hem aanraken. Er zijn momenten van feestvieren en tijden om te knielen voor de Koning der Koningen. Op weg naar de troon word je begroet door al diegenen die voorbij komen. Als je bij de troon van de Vader komt, begint de schittering je te overweldigen.
Net wanneer je denkt dat je zult instorten onder het gewicht van de heerlijkheid, strekt God zich uit en houdt je bij zich. Nooit heb je zulke liefde en acceptatie ervaren! Al je vooropgezette ideeën over wat God is, zijn net weggespoeld in de stroom van liefde, die dwars door je heengaat. Het is onvoorwaardelijke liefde en je kent eindelijk de passie, die in Zijn hart is toen Hij Zijn Zoon zond aan het kruis voor jou! Jullie zijn echt compleet!
Zodra je tijd met de Vader voorbij is, word je meegenomen op een uitgebreide rondleiding door de hemel door je familie en/of vrienden. Je bezoekt alle prachtige plaatsen, die je liefhebbende Vader voor je heeft bereid om van te genieten. Hij verheugt zich echt je plezier te geven.
Nu beschrijven we wat
er gebeurt met iemand die sterft zonder Christus als zijn Verlosser te
accepteren.
In eerste instantie zullen ze precies dezelfde gevoelens ervaren als
de eerste persoon, maar dat begint bijna onmiddellijk te veranderen. Ook zij
zullen niet langer ziek, kreupel of verouderd zijn. Zoals eerder gezegd, ieders
geest is eeuwig, en zodra je je fysieke lichaam achterlaat (maakt niet uit in welke
toestand het is), zal je een perfect gemaakte geest hebben.
Je begint al gauw de sinistere aanwezigheid te bemerken, die komt voor jou, en dan opeens verschijnen er demonen en pakken je met hun klauwachtige handen. Horror vervult je als de stank van de dood de kamer vult. Je bent niet in staat om terug te vechten, omdat satan eigenaar van je is! Het maakt niet uit hoe je vecht of schreeuwt, niemand zal je komen helpen. Je familie en/of vrienden kunnen het niet zien of horen, en zelfs als ze het konden, zouden ze hulpeloos zijn om te voorkomen dat wat er gaat gebeuren. Wanneer je Christus verwerpt, ben je het eigendom van de hel als je sterft. Ze beginnen je naar beneden te trekken tot alles verdwijnt in de duisternis. Je begint de hitte te voelen en het geschreeuw en gekreun van de gepijnigde zielen te horen.
Ook al was je geest heel jong toen je wegging uit je lichaam, het zal niet lang zo blijven. De hel is ook een geestelijke wereld en omdat je nu een geestelijk wezen bent, voel je elke vorm van marteling die ze hebben. Als je in de gapende mond van de onderwereld komt, zullen andere demonen beginnen te schreeuwen van vreugde, wanneer ze je wezen beginnen te verminken. De pijn is echt en angst heerst als je geest begint te beseffen wat er met je is gebeurd. Al die tijd geeft de verzengende hitte je blaren en elke horror, die je je ooit hebt voorgesteld, is echt geworden!
Er zal geen contact zijn met een ander mens, behalve dan de geluiden van schreeuwen en vloeken die door de verdoemden worden voortgebracht. Je zult nooit meer eten of drinken, hoewel je continue honger en uitdroging ervaart. Nooit meer zul je weten wat rust of vrede is, alleen volslagen uitputting en pure terreur. Je geest zal de rand van de waanzin bereiken, maar mag daar nooit helemaal overheen gaan. Er is geen ontkomen aan. Je bent er als gevolg van de keuze die je hebt gemaakt, niet omdat God je verworpen heeft. Je blijft in de hel tot het einde van de duizendjarige regering van Christus op aarde. Dan zal hel de goddelozen geven en ze zullen voor de Grote Witte Troon staan, waar ze hun eeuwige plaats van straf (de tweede dood), dat is het meer van vuur, ontvangen. God is barmhartig, maar de zonde kan niet bestaan in Zijn tegenwoordigheid, noch in de hemel wonen, want Hij is heilig. Als je Christus niet als je Verlosser ontvangt, wordt je naam niet teruggevonden in het Boek des Levens en zal je geworpen worden in de poel van vuur. Zorg ervoor dat je weet waar je lot ligt voor je sterft, omdat het na de dood te laat is!
Weet je waar de jouwe is?
Je begint al gauw de sinistere aanwezigheid te bemerken, die komt voor jou, en dan opeens verschijnen er demonen en pakken je met hun klauwachtige handen. Horror vervult je als de stank van de dood de kamer vult. Je bent niet in staat om terug te vechten, omdat satan eigenaar van je is! Het maakt niet uit hoe je vecht of schreeuwt, niemand zal je komen helpen. Je familie en/of vrienden kunnen het niet zien of horen, en zelfs als ze het konden, zouden ze hulpeloos zijn om te voorkomen dat wat er gaat gebeuren. Wanneer je Christus verwerpt, ben je het eigendom van de hel als je sterft. Ze beginnen je naar beneden te trekken tot alles verdwijnt in de duisternis. Je begint de hitte te voelen en het geschreeuw en gekreun van de gepijnigde zielen te horen.
Ook al was je geest heel jong toen je wegging uit je lichaam, het zal niet lang zo blijven. De hel is ook een geestelijke wereld en omdat je nu een geestelijk wezen bent, voel je elke vorm van marteling die ze hebben. Als je in de gapende mond van de onderwereld komt, zullen andere demonen beginnen te schreeuwen van vreugde, wanneer ze je wezen beginnen te verminken. De pijn is echt en angst heerst als je geest begint te beseffen wat er met je is gebeurd. Al die tijd geeft de verzengende hitte je blaren en elke horror, die je je ooit hebt voorgesteld, is echt geworden!
Er zal geen contact zijn met een ander mens, behalve dan de geluiden van schreeuwen en vloeken die door de verdoemden worden voortgebracht. Je zult nooit meer eten of drinken, hoewel je continue honger en uitdroging ervaart. Nooit meer zul je weten wat rust of vrede is, alleen volslagen uitputting en pure terreur. Je geest zal de rand van de waanzin bereiken, maar mag daar nooit helemaal overheen gaan. Er is geen ontkomen aan. Je bent er als gevolg van de keuze die je hebt gemaakt, niet omdat God je verworpen heeft. Je blijft in de hel tot het einde van de duizendjarige regering van Christus op aarde. Dan zal hel de goddelozen geven en ze zullen voor de Grote Witte Troon staan, waar ze hun eeuwige plaats van straf (de tweede dood), dat is het meer van vuur, ontvangen. God is barmhartig, maar de zonde kan niet bestaan in Zijn tegenwoordigheid, noch in de hemel wonen, want Hij is heilig. Als je Christus niet als je Verlosser ontvangt, wordt je naam niet teruggevonden in het Boek des Levens en zal je geworpen worden in de poel van vuur. Zorg ervoor dat je weet waar je lot ligt voor je sterft, omdat het na de dood te laat is!
Weet je waar de jouwe is?
HOOFDSTUK DRIE
De Engelen legers - Echte Persoonlijkheden
Dit is een van mijn favoriete onderwerpen, want de engelen zijn zo echt voor mij. Ik heb veel engelen door de jaren heen gezien en de variëteit houdt nooit op mij te verbazen. Ik zou je echter willen waarschuwen te onthouden, dat satan de vorm van een 'engel des lichts' kan aannemen, zoals beschreven in 2 Korintiërs 11, vers 14. Het zou niet verstandig zijn om engelen te ‘roepen’, omdat dit kan worden gebruikt door de vijand om je te misleiden. Alle engelen worden gezonden door de Vader. Ik heb nooit gevraagd of ze naar mij toe wilden komen! Veel van de engelen, zag ik, waren erg sterk en gespierd, in het bijzonder krijgs- en beschermengelen. Oorlogsengelen zijn zeer machtig en volledig bekwaam en vastbesloten om hun opdrachten tegen elke vijand uit te voeren. Ze zijn verdedigers en beschermers, in staat om op te staan tegen elk demonisch wezen. Ze nemen hun opdracht zeer serieus.
Engelen werken niet zoals robots, maar zijn betrokken en onwankelbaar in hun toewijding en liefde voor de Vader, Zoon en Heilige Geest. Ze hebben wel degelijk emoties, gevoelens en meningen over ons! We zijn eigenlijk een mysterie voor de meesten van hen, zich afvragend waarom we de dingen doen zoals we ze doen, en soms dingen doen alsof God niet eens bestaat.
Sommige engelen die in deze tijd naar de aarde worden uitgezonden, hebben een lengte van 2.70m en sommigen zijn 6m lang. Er zijn zeer krachtige engelen, die zijn gereserveerd voor de eindtijd (zoals vermeld in het boek Openbaring) en hun grootte is onmetelijk.
God zendt engelen uit naar de aarde, zoals in Hebreeën 1:14, om te zorgen "voor hen die het heil zullen beërven". Enkelen van de meest ongewone zijn de beschermengelen, die aan jou zijn toegewezen vanaf je geboorte (Mattheüs 18:10). Hun belangrijkste taak is om je te beschermen en te bewaren voor schade en aan de hemel te rapporteren over je geestelijke groei. Als we goede vorderingen maken, zijn ze opgetogen, maar als we juist het tegenovergestelde doen, frustreert het hen.
Engelachtige wezens kunnen hun uiterlijk veranderen tot dat van een mens (Daniël 10:16) en zijn vele malen onder ons geweest zonder ons medeweten. Omdat ze 'geestelijke' wezens zijn en niet fysiek, kunnen ze ook ineens verschijnen en verdwijnen. Altijd is hun grootste wens om de Heer te allen tijde te behagen. En omdat Hij om ons geeft, zullen ze gebruikmaken van alle kracht, aan hen toegekend, om hun opdracht te vervullen.
In de hemel is één van de orde der engelen de Serafijnen, die daadwerkelijk brand uit hen hebben komen. Ze opereren in de nabijheid van de troon en geven bijgevolg glorie aan God. Het boek Jesaja, hoofdstuk 5 en 6, onthult deze hemelse wezens en hoe God hen gebruikt om de lippen van de profeet te zuiveren met kolen van het vuur. Er zijn ook 'levende wezens', die zijn bedekt met ogen, zelfs onder hun vleugels (Openbaring 4:6). Ze staan aan de vier hoeken van de troon en verkondigen voortdurend de heiligheid van God!
De Engelen legers - Echte Persoonlijkheden
Dit is een van mijn favoriete onderwerpen, want de engelen zijn zo echt voor mij. Ik heb veel engelen door de jaren heen gezien en de variëteit houdt nooit op mij te verbazen. Ik zou je echter willen waarschuwen te onthouden, dat satan de vorm van een 'engel des lichts' kan aannemen, zoals beschreven in 2 Korintiërs 11, vers 14. Het zou niet verstandig zijn om engelen te ‘roepen’, omdat dit kan worden gebruikt door de vijand om je te misleiden. Alle engelen worden gezonden door de Vader. Ik heb nooit gevraagd of ze naar mij toe wilden komen! Veel van de engelen, zag ik, waren erg sterk en gespierd, in het bijzonder krijgs- en beschermengelen. Oorlogsengelen zijn zeer machtig en volledig bekwaam en vastbesloten om hun opdrachten tegen elke vijand uit te voeren. Ze zijn verdedigers en beschermers, in staat om op te staan tegen elk demonisch wezen. Ze nemen hun opdracht zeer serieus.
Engelen werken niet zoals robots, maar zijn betrokken en onwankelbaar in hun toewijding en liefde voor de Vader, Zoon en Heilige Geest. Ze hebben wel degelijk emoties, gevoelens en meningen over ons! We zijn eigenlijk een mysterie voor de meesten van hen, zich afvragend waarom we de dingen doen zoals we ze doen, en soms dingen doen alsof God niet eens bestaat.
Sommige engelen die in deze tijd naar de aarde worden uitgezonden, hebben een lengte van 2.70m en sommigen zijn 6m lang. Er zijn zeer krachtige engelen, die zijn gereserveerd voor de eindtijd (zoals vermeld in het boek Openbaring) en hun grootte is onmetelijk.
God zendt engelen uit naar de aarde, zoals in Hebreeën 1:14, om te zorgen "voor hen die het heil zullen beërven". Enkelen van de meest ongewone zijn de beschermengelen, die aan jou zijn toegewezen vanaf je geboorte (Mattheüs 18:10). Hun belangrijkste taak is om je te beschermen en te bewaren voor schade en aan de hemel te rapporteren over je geestelijke groei. Als we goede vorderingen maken, zijn ze opgetogen, maar als we juist het tegenovergestelde doen, frustreert het hen.
Engelachtige wezens kunnen hun uiterlijk veranderen tot dat van een mens (Daniël 10:16) en zijn vele malen onder ons geweest zonder ons medeweten. Omdat ze 'geestelijke' wezens zijn en niet fysiek, kunnen ze ook ineens verschijnen en verdwijnen. Altijd is hun grootste wens om de Heer te allen tijde te behagen. En omdat Hij om ons geeft, zullen ze gebruikmaken van alle kracht, aan hen toegekend, om hun opdracht te vervullen.
In de hemel is één van de orde der engelen de Serafijnen, die daadwerkelijk brand uit hen hebben komen. Ze opereren in de nabijheid van de troon en geven bijgevolg glorie aan God. Het boek Jesaja, hoofdstuk 5 en 6, onthult deze hemelse wezens en hoe God hen gebruikt om de lippen van de profeet te zuiveren met kolen van het vuur. Er zijn ook 'levende wezens', die zijn bedekt met ogen, zelfs onder hun vleugels (Openbaring 4:6). Ze staan aan de vier hoeken van de troon en verkondigen voortdurend de heiligheid van God!
HOOFDSTUK VIER
Dierbare Overledenen - Wonend in de Hemelse Stad
Bijna iedereen heeft wel een keer verdriet over het verlies van een dierbare meegemaakt. Het overweldigt je en laat een grote leegte in je leven achter. Je kunt hem of haar niet vervangen. Alleen Jezus kan genezen en vult die lege plaats. Het enige dat helpt, is te weten dat ze in de hemel zijn, en we hen op een dag weer zullen zien. Ik hoop dat de volgende verhalen je zullen aanmoedigen om te weten:
- DE HEMEL IS ECHT. Wanneer je daar heengaat, houdt je leven niet op.
- Nee, het begint! Als ze terug konden komen, zouden ze je vertellen: "Ik ben thuis". Geloof alsjeblieft dat God Zijn Woord bewaart - We zullen leven, omdat Christus leeft!
Dit is een van de meest opwindende hoofdstukken; het leert je over mensen die recent hebben doorgegeven, wat ze doen en hoe deze kennis invloed heeft gehad op de levens van hun familie, toen het werd gedeeld met hen. Toestemming werd verkregen van elk van de betrokken families.
Al deze reizen naar de hemel werden onder verschillende omstandigheden gedaan en ik zal elk verhaal precies vertellen, zoals het gebeurde. Op dit moment zullen we ons richten op drie verschillende gebeurtenissen…
Maurissa - Een Bestemming gemaakt in de hemel
Deze bijzondere gebeurtenis vond plaats in februari 2001. Deze reis zal altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben. Het toont de ondoorgrondelijke genade van God en hoeveel Hij om ons geeft! Ik zal beginnen met de omstandigheden uitleggen rond deze gebeurtenis. Mijn moeder en ik waren net klaar met het opzetten van en dienen op een vierdaagse conferentie, gehouden in onze kerk, en we waren erg moe. De volgende dag kregen we een telefoontje van de gemeente, met het verzoek om een gunst van de vrouw van de voorganger. Ze wilde weten of we het huis van een vrouw (genaamd Esther), waarin net gasten waren ontvangen voor een begrafenis, schoon wilden maken. Mijn moeder kreeg de oproep en ook al waren we uitgeput, ze zei dat we het verzoek zouden inwilligen.
We hadden gehoord dat een jongere onlangs omgekomen was bij een ski ongeval, maar wisten verder niets. Ze ging niet naar onze kerk, noch werd daar de begrafenis gehouden. Blijkbaar had deze vrouw, Esther Zink, verband met deze jonge persoon. Ik zal nu meedelen wat er is gebeurd tijdens het schoonmaken van Ethers huis.
We kwamen rond 14:00 uur en ik begon met afstoffen. Nadat wij slechts een paar minuten in het huis waren, begon de Heilige Geest tegen me te praten. Dit is wat Hij zei: "Weet je, haar overgrootvader ontmoette haar bij de 'poort' toen ze aankwam”. Ik vroeg Hem over wie Hij het had en Hij zei: "Het jonge meisje dat zojuist is overleden, de kleindochter van Esther. Ik wil dat je haar moeder, Melodie, deze boodschap vertelt omdat ze verdriet hebben om haar. Mariska woont nu bij haar overgrootvader omdat ze natuurlijk te jong is om op haar zelf te wonen. Hij geeft haar de tijd van haar leven en neemt haar ergens mee naar toe om veel plezier te hebben”.
(Een fractie van een seconde later was ik in de hemel)
Ik hoorde dat hoge, opgewonden lachen, en toen zag ik haar… Ze had schouderlang, roodblond haar en was erg groot. Ik was niet zeker van haar leeftijd, wellicht de vroege tienerjaren. Ze hield de hand vast van een jongeman met bruin haar (ook al was hij haar overgrootvader). Hij leek midden twintig te zijn en erg verheugd over haar komst. Mariska, vol vreugde, leek nauwelijks in staat zich te beheersen, wetende waar hij haar naar toe zou nemen. Ze was ook met een ander jonge persoon, een meisje, enkele jaren ouder dan zij; zij had steile, lange blonde haren. Het was niet aan mij bekendgemaakt, wie deze derde persoon was, maar Mariska was heel blij dat ze met hen was. Ik zag ze allemaal lopen op een mooie brede weg. De bloemen waren adembenemend, elke kleur die je kunt voorstellen, en ieder bloemblad was perfect. Ik had nog nooit zulke bloemen gezien.
Verbazing kwam over me heen toen ik besefte dat ik een pretpark naderde. Er waren zeer hoge bomen aan beide zijden van het pad en in de verte kon ik een enorme achtbaan zien. Je hoorde de mensen gieren van het lachen toen de auto's naar beneden denderden, wat wel op een 30m naar beneden vallen leek. (De Heilige Geest vertelde me later dat de naam van de betreffende baan "De Stormloop" is).
(Net zo snel als ik was meegenomen, keerde ik terug naar aarde).
Nog steeds bij de openhaard mantel, zei de Heilige Geest: “Mariska is een genot om bij te zijn. Iedereen hield van haar en ze was vol leven en energie. Ze had altijd een positieve houding en was een zegen voor haar moeder en haar vrienden. Ze missen haar allemaal heel erg. Vertel haar moeder dat ze nu haar grootste cheerleader is en dat dit haar op zal vrolijken vanwege de bestemming, die ik heb gepland voor haar". Daarna liet Hij mij de volgende woorden horen, die eerder door haar moeder gesproken waren, "Ik kan niet geloven dat ze weg is. Haar leven is voorbij en ze zal nooit haar bestemming vervullen. Wat moet ik doen zonder haar? Ik wil weten of ze in orde is. Ik wil dat ze weet dat ik van haar houd!"
Toen sprak de Heer, "Uw dochter verkoos om te blijven, omdat ze wist dat haar grootste bijdrage in de hemel zou zijn. Vertel iedereen dat ik uw dochter niet nam, maar ik wist dat ze vroeg hier zou zijn en dat haar bestemming zou worden gemaakt in de hemel. Ze is nu een jeugdleider (leeftijd maakt hier niet uit) en is verantwoordelijk voor het organiseren van de jongeren 'bijdrage aan de viering tijdens het Bruiloftsmaal van het Lam’. Het is een grote eer voor haar, maar ik weet dat ze een super opdracht gaat vervullen. Ze zal geen enkel detail over het hoofd zien, zodat iedereen een goede tijd heeft en ook niemand zal worden vergeten. Uw dochter heeft een zeer groot hart. Waarom zou ik kiezen voor iemand anders voor deze opdracht? Ze heeft de taak omarmd en gaat ermee aan de slag, en zoals gewoonlijk, 150% van zichzelf gevend. Ze houdt zielsveel van u en weet dat u hetzelfde voor haar voelt, maar ze zou vragen dat u haar nu loslaat, zodat ze haar bestemming kan vervullen.
Ze zei dat als ze u op een dag weer ziet, u zult kussen op beide wangen en u alles zal vertellen, wat er hier is gebeurd met haar, en ze zal ervoor zorgen dat ze niets achterhoudt. Ze heeft altijd genoten van het praten met u en met haar vrienden.”
“Ze was ieders vriend en is op dezelfde manier hier. Je persoonlijkheid verandert niet als je naar de hemel gaat. Het komt bovendien zelfs tot bloei en wordt meer uitgesproken. Mariska woont nu in Mijn aanwezigheid en Ik zal ervoor zorgen, dat voor haar wordt gezorgd en ze niet op haar zelf blijft. Ik kan u genade geven om te helpen als u het Mij vraagt. Ik kan genezen van de pijn, als u het Mij laat doen. Ik zal haar nooit wegnemen uit het geheugen, want ze is te kostbaar voor u, maar u kunt wandelen in Mijn vrede, die Ik u nu kan geven. Vertrouw Me. Zoek Mij, want Ik verlang om dichter bij u te zijn en u te vertellen van Mijn liefde voor u. Wees nooit bang om iets tegen Mij te zeggen, uw woorden zijn belangrijk en ik zal altijd de tijd nemen om U te horen. Ook u hebt een bestemming in te vullen en nu heeft u een trouwe cheerleader hier om het te vervullen. Ik zal u andere kinderen zenden, die het zeer nodig hebben om geliefd te zijn. Weiger ze niet, want uw liefde zal een groot verschil in hun leven en bestemming maken. Het kan de enige Mij zijn, die ze ooit zullen zien. Ik hou van je, Mijn dochter”.
Nadat ik dit alles had meegemaakt, riep ik mijn moeder vanuit de andere kamer en vertelde haar wat er was gebeurd. Ik heb toen wel de kerk gebeld om iemand te laten weten, wat ik had gehoord, en ze gaven me het telefoonnummer van Maurissa's moeder, Melodee. Ik heb een afspraak gemaakt om haar te ontmoeten. Nadat ik dit alles had getypt, reed ik naar een lokaal winkelcentrum en ontmoette haar daar. Tijdens het voorlezen van het bericht aan haar, draaide ze wit weg en zag er heel geschokt uit. Het volgende is wat ze met me gedeeld heeft, toen ik haar het bericht gaf.
Tegelijkertijd lachend en huilend, zei ze: "Het is onmogelijk dat je dit zou kunnen hebben geweten. Op geen enkele manier! Ik heb je nog nooit ontmoet en je was niet bij de uitvaartdienst”. Toen ik haar vroeg wat ze bedoelde, zei ze, “Ik weet dat alles wat je me vertelt, waar is, en ik weet dat je mijn dochter in de hemel zag. Ik weet dit, want de dag dat ik thuiskwam van het skigebied, ging ik op zoek in haar kamer en heb ik iets gevonden. Het was een dagboek, welke mijn dochter had bijgehouden in 1995 (ze was 13 jaar oud tijdens haar dood in 2001). Terwijl ik zat te lezen, leidde God me naar een dagboek van 3 oktober 1995, waar ze had geschreven over een droom, die ze de avond ervoor had gehad. Het vertelde dat ze droomde dat ze vroeg stierf en naar de hemel ging, en dat ze haar overgrootvader ontmoette, en in een achtbaan ging".
Nadat ze me dit gezegd had, bleef ze me vertellen over haar dochter Maurissa. Ze was precies zoals ik haar had beschreven, slank, rood blond haar, en dat ze daadwerkelijk een cheerleader op haar school was geweest. Ze vertelde me ook dat Maurissa erg populair was en altijd verlangd had om een jeugdleider te worden toen ze opgroeide. Ze had zo veel levens beïnvloed, dat studenten van twee verschillende scholen op haar begrafenis kwamen. Honderden kwamen en velen maakten beslissingen voor Christus.
Maurissa was een heel bijzondere jonge dame! Ik bleef praten met Melodee en deelde sommige van de andere dingen die ik wist over de hemel. Toen bad ik voor haar en ging terug naar huis. Ik was zeer gezegend te weten, dat God me had gebruikt om Melodee door een zeer moeilijke periode te helpen.
Verklaring van Melodee Nobles. Maurissa’s moeder - 13 maart 2007
“Na het verlies van mijn enig kind, Maurissa, in 2001, vond ik mezelf op zoek naar antwoorden. Ik probeerde rust en troost te vinden temidden van mijn donkerste uren. Ik ging door wat ik noem: de 'put van verdriet’. Ik zou letterlijk alles hebben gedaan om mijn kind weer te zien. Ik moest haar aanraken, haar voelen, haar ruiken, alles om mijn verlies van haar fysieke lichaam te bevredigen. Het wegrukken van haar lichaam was het meest zichtbare op dat moment. Er waren dagen dat ik tegen mijn man zei, het kan morbide klinken, maar ik mis haar zo, dat ik haar wil opgraven en haar gewoon vasthouden! Ik ging naar haar slaapkamer, lag op haar bed, verborgen, maar schreeuwend en huilend op haar kussen.
Een korte tijd na Maurissa’s dood, belde mijn moeder me om me te vertellen dat een bemiddelaar van de kerk een visioen van de Heer voor mij had, met betrekking tot Maurissa en haar vroegtijdige dood. Mijn eerste reactie was sceptisch. Ik ben opgegroeid in het huis van een voorganger en begon me af te vragen of dit ook daadwerkelijk van God was.
Ik heb een ontmoeting gehad met Kat(hy) en voelde onmiddellijk de troostende aanwezigheid van God toen ze naar me toe liep. Ze zei dat ze het bericht persoonlijk aan mij wilde geven. Opgenomen in dit bericht waren de kleine ‘kussen uit de hemel’, die Maurissa en God de Vader mij zonden door de vertroosting van de Heilige Geest. Ze zei dingen in dit bericht, die alleen Maurissa zou hebben geweten. Kathy wist niets van mij, mijn familie of mijn dochter. Toen Maurissa klein was, gaf ze mij een kus op beide wangen, alvorens ze naar school ging. In haar boodschap schreef Kathy: "En als ik je weer zie, mama, zal ik je kussen op beide wangen. 'Een ander hemelse kus’ was, toen Kathy haar boodschap van de Heer voor mij uittikte, ze te horen kreeg om het te printen met blauwe inkt. Dat was de favoriete kleur van Maurissa, haar cheerleading kleur, de kleur van haar kamer en alles wat we voor haar viering van de dienst hadden gedaan, was in blauwe inkt. Een andere belangrijke kus was dat er geen enkele mogelijke manier was, dat zij kon hebben geweten over de 'droom', welke Maurissa in haar dagboek had geschreven in oktober 1995. Ze schreef dat ze vroeg was gestorven, ontmoette haar overgrootvader in de hemel en ging op een achtbaan rit. Deze waren gelijk aan de woorden, waarmee Kathy haar boodschap begon, en het onweerlegbare bewijs dat Kathy hoorde vanuit de hemel!
De dood is niet Gods plan, Zijn plan is voor ons is het eeuwige leven en leven in overvloed. Het is niet Zijn verlangen, noch wil Hij ons straffen, doordat onze geliefden van ons worden gescheiden. Hij zal u ‘kussen uit de hemel’. Kathy's boodschap was het begin van de weg naar herstel voor mij. Ik ben nu in staat om te leven met dit verlies en Gods plan voor mijn leven. Sinds Kathy's eerste boodschap heb ik dromen en visioenen van mijn dochter, Maurissa, en het heeft mijn ogen geopend voor een geestelijke wereld, waar er totale vreugde is! Kathy en ik hebben veel gesprekken over de hemel en als ik haar dingen vertel, is zij bij veel gelegenheden reeds op de hoogte van wat er aan mij is geopenbaard.
Ik ben een boek aan het schrijven over deze periode in mijn leven. Ik zal vertellen hoe God mij heeft laten zien, hoe in Zijn vrede te komen, welke alle verstand te boven gaat. Ik moedig u aan van God te ontvangen. Er is een dunne sluier tussen deze aarde en hemel. Onze geliefden zijn meer levend dan wij hier op deze aarde, en op een dag zal dit worden geopenbaard aan hen die geloven. Ik kan me niet voorstellen hier doorheen te gaan, zonder de hoop Maurissa weer te zien. Ze was mijn hele wereld naast Christus, en door deze ervaring is mijn visie van de eeuwigheid totaal veranderd.”
Melodee Edelen (Maurissa's moeder)
Verklaring van Esther Zink, Maurissa’s grootmoeder - 17 maart 2007
“Kathy Kerr kwam in ons huis tijdens een moment van crisis, de dood van onze 13 jarige kleindochter, Maurissa Dawn Martin. We zijn niet over de emotie heen gekomen gedurende de afgelopen zeven jaar, sinds haar naar huis gaan naar de hemel. Drie verdrietlessen later, ieder boek lezend, video, dvd over dood en sterven kijkend, en na het ontvangen van vele bemoedigende telefoontjes, kaarten en gebeden van onze familie en vrienden, rusten we in Zijn VREDE!
Onze dominee's vrouw belde de Kerr’s om te zien of ze bereid zouden zijn om ons huis schoon te maken. Het was Kathy Kerr's moeder die op het telefoontje gereageerd heeft en aan Sharon antwoordde dat ze graag wilden helpen.
Terwijl Kathy en haar moeder ons huis aan het schoonmaken waren, de vrijdag na de begrafenis, sprak God tot Kathy over Maurissa en haar overgrootvader, die al in de hemel wachtte op haar komst. God vertelde haar zelfs hun namen en andere gegevens, die alleen God haar kon hebben geopenbaard: Toen ze de schoorsteenmantel afstofte, nam God haar plotseling mee naar de hemel en ze zag Maurissa en haar overgrootvader wandelen over een pad naar een pretpark. Ze wist dat Maurissa rood blond haar had en blauwe en witte kleding droeg. Binnenkort zou Kathy deze ervaring met ons delen, mondeling en schriftelijk.
Twee dagen later heeft Kathy meer visioenen met ons gedeeld, nog gedetailleerder, over wat Maurissa aan het doen was in de hemel. De bordeaux en gouden bloemen, het slaapliedje, de muziek, de verbale boodschappen waren maar een paar van de bijzondere details, die ons lieten weten dat Kathy het echt en alleen God van kon hebben ontvangen.
We hadden elkaar nooit eerder ontmoet. Kathy was een wildvreemde voor ons, maar elke keer tilde ze ons op in de hemelse gewesten, zoals we lezen van haar visioenen over Maurissa in de hemel. Als ik ooit heb getwijfeld aan visioenen van de hemel, ben ik nu een ware gelovige. Kathy Kerr krijgt echt van God in de hemel te horen, want ik ben gezegend door haar ontvangen inspiratie, en door genezing en overwinning. We kunnen nu nederig wachten om Maurissa, en al onze geliefden, die naar huis zijn gegaan, weer voor ons te zien.
Kathy doet veel meer voor God dan wie ook. Ze voedt de hongerigen, brengt de daklozen onder, heeft aangeboden om de komende jaren te koken en op te ruimen m.b.t. de kerkbijeenkomsten en is werkelijk een van de meest gastvrije dienaren van Christus, die ik gekend heb tijdens mijn 66 jaar. Zonder haar berichten van Maurissa in de hemel aan onze dochter, zouden we niet zo ver in het rouwproces zijn als we nu zijn.”
Melodee's moeder en Maurissa’s biologische grootmoeder, Esther Laurel (Owens) Zink
Hoofdstuk Vier, Vervolg
Valentijnsdag
Het was maandag 14 februari 2005, en mijn moeder en ik waren in de kerk bezig met de voorbereiding van een ontbijt voor de maandelijkse Internationale mentor vergadering. Ik was de tafels aan het versieren en pakte een aantal van de rode rozen met lange stengel, die we gekocht hadden om een mooi middenstuk te maken, toen ik de Heer hoorde zeggen: "Ik wil dat je een deel van de rozen geeft aan Vickie en haar vertelt dat ze van haar man zijn voor Valentijnsdag. Hij mist haar en wil dat ze weet dat hij nog steeds heel veel van haar houdt".
Ik ging onmiddellijk naar beneden door de gang (ik wist dat Vickie in het kerk kantoor werkte) en ineens ging de hemel open en ik zag Jezus golf spelen met John, Vickie’s echtgenoot. Ik was verbijsterd en kon mijn ogen nauwelijks geloven. "Is er golf in de hemel?" vroeg ik, maar ze antwoordden mij niet. Jezus en John hadden allebei tuniek tops en een losse broek aan (ik vertel in een volgend hoofdstuk dat je niet de hele tijd jurken en mantels hoeft te dragen, meestal alleen bij zakelijke bijeenkomsten en in de troonzaal). Ik realiseerde me dat ik nu niet meer in de kerk was, maar in de hemel.
De golfbaan waar ze op speelden was erg mooi, elk grassprietje en elk blad van elke boom was perfect. Ik weet niet hoe het spel ging, maar ze genoten zeer zeker. Het was een 18-holes golfbaan, compleet met een ‘19 hole’ voor het samenzijn na de wedstrijd. Ik stond daar te staren toen Jezus zei: "Dit is John’s achtertuin, zijn eigen golfbaan, iets wat hij echt wenste. Kom en ik zal je zijn voortuin laten zien”. Ik was echt in een shock, want vervolgens stond ik op een zeer koninklijk terras met uitzicht op het water (er is een kristalheldere zee, die afkomstig is van de troonzaal en door de hemel loopt). Ik weet niet van welk materiaal het gemaakt was, maar het was zeer solide, net als decoratief beton. Het had prachtige ingewikkelde patronen over het grote oppervlak.
Mensen kwamen met boten op bezoek, en om golf te spelen met John
natuurlijk. De boten, in een reeks van kleuren, maakten geen geluid of gaven
geen geur af, omdat ze werden aangedreven door licht. Het was een prachtig
tafereel toen John kwam om zijn gasten te verwelkomen.
Er waren mooie luifels aan zijn huis, welke een prachtige entree vormden. Het bleek een soort van 'Grieks' ontwerp, net als het meubilair in het enorme huis. Het was erg mannelijk en toch uitnodigend tegelijk. Veel zorg was besteed om alleen het beste voor dit huis te kiezen, wat je hart echt begeert.
John kwam binnen en ik hoorde hem tegen een aantal van de gasten zeggen, "Ik wou dat Vickie dit zien kon, dan zou het haar echt zegenen. Maar wat ik echt zou willen, is dat ze haar eigen huis kon zien, het is veel grootser dan de mijne en ze verdient het!"
Net zo snel was ik weer terug in de kerk, nog steeds naar het kantoor lopend om de rozen voor Vickie achter te laten. Ik kon haast niet wachten om haar te vertellen wat ik had gezien. Toen ik aankwam, was Vickie met pauze, daarom liet ik de bloemen achter met een gedetailleerd briefje. Ze belde me later en met tranen in haar stem, hoe ontzettend graag haar man had willen golfen, maar het zich nooit kon veroorloven. God was zo genadig om de prachtige verrassing voor haar man voor te bereiden toen hij naar de hemel ging, en het daarna aan Vickie te laten weten. Het zegende haar zeer en dat maakte het nog specialer, omdat ik denk dat dit haar eerste Valentijnsdag was zonder hem.
Er waren mooie luifels aan zijn huis, welke een prachtige entree vormden. Het bleek een soort van 'Grieks' ontwerp, net als het meubilair in het enorme huis. Het was erg mannelijk en toch uitnodigend tegelijk. Veel zorg was besteed om alleen het beste voor dit huis te kiezen, wat je hart echt begeert.
John kwam binnen en ik hoorde hem tegen een aantal van de gasten zeggen, "Ik wou dat Vickie dit zien kon, dan zou het haar echt zegenen. Maar wat ik echt zou willen, is dat ze haar eigen huis kon zien, het is veel grootser dan de mijne en ze verdient het!"
Net zo snel was ik weer terug in de kerk, nog steeds naar het kantoor lopend om de rozen voor Vickie achter te laten. Ik kon haast niet wachten om haar te vertellen wat ik had gezien. Toen ik aankwam, was Vickie met pauze, daarom liet ik de bloemen achter met een gedetailleerd briefje. Ze belde me later en met tranen in haar stem, hoe ontzettend graag haar man had willen golfen, maar het zich nooit kon veroorloven. God was zo genadig om de prachtige verrassing voor haar man voor te bereiden toen hij naar de hemel ging, en het daarna aan Vickie te laten weten. Het zegende haar zeer en dat maakte het nog specialer, omdat ik denk dat dit haar eerste Valentijnsdag was zonder hem.
Verklaring van Vickie D'Elia - 26 maart 2007
"De eerste minuten nadat je me vertelde over het visioen dat je van mijn man, John (of Johnny zoals ik hem noemde), had, mediteerde ik hierop. Ik dacht bij mezelf, dat als je me had verteld dat je hem zag poolen of bowlen, er een nadrukkelijke herkenning van hem zou zijn geweest, omdat hij beide goed speelde. Toen realiseerde ik me door de Geest, dat hij altijd had willen golfen. In zijn laatste jaren keek hij altijd naar de golftoernooien op TV, zelfs las hij hier artikelen over en kreeg een parttime baan bij een golf leveranciersbedrijf. Johnny was zeer goed geïnformeerd over het spel. Hij zei: "Een dezer dagen ga ik golflessen nemen", maar financieel konden we het niet betalen en zijn de dromen dus nooit gerealiseerd, voordat hij stierf.
Ik huilde nadat je mij over de hemel verteld had, want ik realiseerde me dat Johnny het verlangen van zijn hart was gegeven. Niet alleen het golfen, maar zelfs zijn eigen golfbaan. Hoe wonderlijk is God, zodat ik nu weet over de gaven, die hij Johnny gaf en over het mooie huis waar hij nu in woont. De gift van rozen blijft voor mij altijd een directe herkenning van Johnny, want als hij bloemen voor mij kocht, waren het altijd lange steel 'American Beauty’s'. In plaats van een dozijn gaf hij me er altijd 11, want hij zei dat ík de 12de American Beauty was! Het overdonderde me volledig om die rozen te ontvangen op dat moment, want niet alleen was het Valentijnsdag, maar ook een jaar na het overlijden van mijn man, was de 12de februari.
God wist hoe belangrijk het voor mij zijn zou om te horen uit de hemel, en te weten dat ik nog steeds geliefd en niet vergeten ben. Het heeft me geholpen te beseffen dat het leven niet ophoudt te bestaan, wanneer we hier vertrekken. Het is nog maar het begin van de rest van ons leven!”
"De eerste minuten nadat je me vertelde over het visioen dat je van mijn man, John (of Johnny zoals ik hem noemde), had, mediteerde ik hierop. Ik dacht bij mezelf, dat als je me had verteld dat je hem zag poolen of bowlen, er een nadrukkelijke herkenning van hem zou zijn geweest, omdat hij beide goed speelde. Toen realiseerde ik me door de Geest, dat hij altijd had willen golfen. In zijn laatste jaren keek hij altijd naar de golftoernooien op TV, zelfs las hij hier artikelen over en kreeg een parttime baan bij een golf leveranciersbedrijf. Johnny was zeer goed geïnformeerd over het spel. Hij zei: "Een dezer dagen ga ik golflessen nemen", maar financieel konden we het niet betalen en zijn de dromen dus nooit gerealiseerd, voordat hij stierf.
Ik huilde nadat je mij over de hemel verteld had, want ik realiseerde me dat Johnny het verlangen van zijn hart was gegeven. Niet alleen het golfen, maar zelfs zijn eigen golfbaan. Hoe wonderlijk is God, zodat ik nu weet over de gaven, die hij Johnny gaf en over het mooie huis waar hij nu in woont. De gift van rozen blijft voor mij altijd een directe herkenning van Johnny, want als hij bloemen voor mij kocht, waren het altijd lange steel 'American Beauty’s'. In plaats van een dozijn gaf hij me er altijd 11, want hij zei dat ík de 12de American Beauty was! Het overdonderde me volledig om die rozen te ontvangen op dat moment, want niet alleen was het Valentijnsdag, maar ook een jaar na het overlijden van mijn man, was de 12de februari.
God wist hoe belangrijk het voor mij zijn zou om te horen uit de hemel, en te weten dat ik nog steeds geliefd en niet vergeten ben. Het heeft me geholpen te beseffen dat het leven niet ophoudt te bestaan, wanneer we hier vertrekken. Het is nog maar het begin van de rest van ons leven!”
Hoofdstuk Vier, Vervolg
OP SAFARI IN DE HEMEL
Boodschap voor Patricia Sweeting met betrekking tot haar man, Gerald Sweeting, die naar de hemel ging op 12 augustus 2005
Ik was bezig met wat onderzoek, toen we een telefoontje van onze kerk kregen om te vragen of we een begrafenislunch wilden doen voor iemand die een bediening in de gevangenis heeft gehad, al voor meerdere jaren. We hebben afgesproken en vroegen naar de datum, tijd en het aantal te verwachten gasten. Die avond, terwijl we onze lijsten voor de lunch wilden gaan maken, begon de Heilige Geest tot me te spreken. "Je moet een jurk in Afrikaanse stijl dragen en neem je moeders safari dieren beeldhouwwerk mee om mee te versieren". Dit was iets nieuws dat Hij niet eerder had gevraagd. "Waarom", vroeg ik? "Omdat hij van wilde dieren houdt en het zal zijn familie zegenen. Ook wil ik dat je die gouden jaguar schoenen uit je kast haalt en ze aan zijn vrouw geeft. Vertel haar dat ze een herinnering zijn van wat ik hem heb gegeven. Ik was die schoenen bijna vergeten. Ik had de indruk ze een aantal jaren eerder te kopen, maar had ze nog nooit gedragen. Ze waren zwart met goud en op de zijkant van elke schoen stond een lange gouden jaguar. Hoewel ze heel duur leken, waren ze niet echt mijn stijl, dus ik legde ze terug in de doos en borg ze op. Zo gek als het klinkt, vroeg ik me eigenlijk af of ze haar zouden passen. De Heilige Geest verzekerde me dat ze zouden passen.
Zodra ik naar mijn kast ging, werd ik direct naar de hemel getransporteerd. Ik schrok niet omdat ik gewend geraakt was aan deze 'directe' reizen, enige tijd geleden. Ik wist meteen dat ik buiten de hemelse woning van de heer Sweeting was. Een engel begeleidde mij op de prachtige oprijlaan, die aan beide zijden bekleed was met tropische planten, bloemen en grote koninklijke palmbomen. Het twee verdiepingen tellende huis was prachtig gemaakt, elke verdieping was ongeveer 9m hoog. Er waren balkons langs de tweede verdieping, zodat je kon genieten van het uitzicht. Terwijl ik daar liep, merkte ik, dat op slechts een paar meter afstand een leeuw en een aantal welpen lagen. Ze speelden in het gras, dat leek of het geïmporteerd was uit Afrika. In feite zag alle grond rondom zijn huis eruit als je zou verwachten te zien op een safari! Je kon andere dieren in het gebied zien en horen. Hoe vreemd, dacht ik.
Bij binnenkomst van het huis werd ik onmiddellijk getroffen door de majesteit van de hal. Zwarte ebbenhouten voetstuk tafels met gouden (ik ben er zeker van dat het echt was) randen en ontwerpen. De muren waren met mooie muurschilderingen erop - alle Afrikaanse stijl taferelen. De wandlampjes aan de muren vulden de kamer met een gouden gloed en verbeterde elk tafereel, zoals in de gang. Vanuit deze zaal kwam je in verschillende kleinere kamers, waarschijnlijk gebruikt voor persoonlijke meditatie, gebed of gewoon ontspannen met kleine groepen bezoekers. Allemaal hadden ze luipaard- of zebraprints op de gestoffeerde meubelen. Een ding dat opviel, was de prachtige, diepe paarse kleur, gebruikt op accessoires, zoals kussens, vloerkussens, lopers of gordijnen en draperingen voor de hoge ramen.
De meest opvallende kamer die ik voorbijkwam, had in het midden een van die mooie ebbenhouten tafels. Op het midden van de tafel lagen twee grote decoratieve kussens met twee briljante kronen, elk facet van elk juweel was perfect. Ze waren van verschillende stijlen en ik wist meteen dat het een 'zielenwinnaars' kroon was, die Christus beloofd heeft aan iedereen die de ongelovigen bereikt en ze wint voor het Koninkrijk van God. Hoe schitterden ze! Het verlichtte de hele kamer en hoe spannend om te weten dat ik er op een dag ook eentje zou krijgen.
Aan het eind van de gang zag ik de heer Sweeting (hoewel ik hem nog nooit had ontmoet, wist ik meteen wie hij was), in gesprek met een jonge man met blond haar. Ik hoorde levendige muziek en gelach uit de grote kamer aan het eind van de hal. Het was zijn thuiskomst party, die iedereen krijgt bij zijn eerste aankomst. Ik hoorde de blonde man hem “Koning” noemen. Onmiddellijk zei de mij begeleidende engel mij: “Dat is de naam die de Vader hem geeft”. Het omschrijft wie hij is in de ogen van de Heer. Meneer Sweeting's gewaad leek net als die van een rijke Afrikaanse leider. Hij was nu aan het lachen en leek erg opgewonden. Hij kon mij niet zien of horen, maar ik werd toegestaan om zijn gesprek te horen. Hij zei dat hij wilde dat hij Patricia vaarwel had kunnen zeggen en dat hij spijt had dat hij zo plotseling was weggegaan. Hij wilde dat ze kon zien, waarmee God hem had gezegend, en dat hij zou blijven bidden voor zijn familie op aarde. Ik keerde kort na dat gesprek terug, en kwam met de plannen voor de lunch.
De volgende dag hebben we alles ingericht voor de lunch, zoals aangegeven door de Heilige Geest. We gebruikten mijn moeders mooie jungle dier beeldhouwwerken, kaarsen, zwart en goud als accent kleuren, een luipaardprint tafelloper en groen in Afrikaanse stijl, samen met een aantal kleine palmen. Om de maaltijd te serveren, gebruikten we het sterling zilveren servies, kristallen schalen, porseleinen borden en satijnen tafelkleden. De uitstraling van de kamer was erg vorstelijk.
Zodra de uitvaartdienst voorbij was, begonnen de gasten te
arriveren. Iedereen leek onder de indruk en toen Patricia aankwam, keek ze
verbijsterd. Ze zocht me op en vroeg hoe we hadden geweten om met die
specifieke stijl, zoals haar man het geweldig vond, te versieren. Ik nam haar
apart van de andere gasten, zodat ik persoonlijker kon praten. Ik begon met de
vraag, waarom hij zoveel van het 'jungle dier' thema hield. Ik vertelde haar dat ik dacht dat hij dingen uit
Afrika verzamelde, of dat hij bezig was met het herontdekken van zijn 'wortels'.
Wat ze toen zei, verbijsterde me!
Met tranen in haar ogen, zei ze: "Zijn hele leven wilde hij op een Afrikaanse safari gaan, maar ik wou nooit meegaan. Ik was bang dat ik zou worden opgegeten door de wilde dieren, zodat hij me elke keer weer vroeg, en ik Nee zei".
Toen vertelde ik haar hoe God me meenam naar de hemel en hoe hij me haar echtgenoot en zijn huis had laten zien, dat in het midden van een wilde dieren reservaat is gebouwd. Ik vertelde over de schoonheid van zijn huis en wat ik hem hoorde zeggen over haar. Ze was helemaal overweldigd door dit alles, maar was erg ontroerd bij de goedheid van God. Ze hield van de gift van de jaguar schoenen en, natuurlijk, ze pasten haar perfect. Haar leven was voorgoed veranderd.
Met tranen in haar ogen, zei ze: "Zijn hele leven wilde hij op een Afrikaanse safari gaan, maar ik wou nooit meegaan. Ik was bang dat ik zou worden opgegeten door de wilde dieren, zodat hij me elke keer weer vroeg, en ik Nee zei".
Toen vertelde ik haar hoe God me meenam naar de hemel en hoe hij me haar echtgenoot en zijn huis had laten zien, dat in het midden van een wilde dieren reservaat is gebouwd. Ik vertelde over de schoonheid van zijn huis en wat ik hem hoorde zeggen over haar. Ze was helemaal overweldigd door dit alles, maar was erg ontroerd bij de goedheid van God. Ze hield van de gift van de jaguar schoenen en, natuurlijk, ze pasten haar perfect. Haar leven was voorgoed veranderd.
Persoonlijke verklaring van Patricia Sweeting:
"Ik was zo geschokt toen ik naar de begrafenis lunch liep, en zag hoe het was ingericht. Ik zei: "Wie heeft dit gedaan? Ik wil weten wie dit gedaan heeft". Ik werd naar je toegestuurd en vroeg: "Hoe wist je dat? Waarom heb je gebruikgemaakt van Afrikaanse versiering?” Vervolgens vertelde je over hoe God je meenam naar de hemel en je mijn man toonde en alle dingen over zijn huis daar. Ik wist dat wat je zei, waar was, hoewel je mij of mijn man, Gerald, nog nooit had ontmoet.
Het deel dat me echt raakte, was toen je zei dat hij in een herenhuis
in een Afrikaans reservaat woonde, dat je hem gekleed zag in 'koninklijke'
gewaden en God hem "Koning" noemde. Wat je niet wist, was dat mijn
man verliefd was geworden op Afrika. Het gebeurde toen de marine hem naar
Afrika stuurde voor drie weken. De inheemse mensen daar hadden al snel een
sterke relatie met Gerald (hij hield van mensen) en wilden niet dat hij zou vertrekken.
Ze smeekten hem te blijven en vertelden hem dat hij hun koning moest worden.
Hij moest hen verlaten, maar beloofde op een dag terug te komen. Hij heeft deze
ervaring nooit vergeten en sprak over een terugkeer om de mensen te zien, maar
toen stierf hij onverwacht.
God is zo goed voor hen die deel uitmaken van Hem en Hem op aarde hebben gediend. Mijn man was betrokken bij de gevangenis bediening, meerdere jaren, en ging er graag heen om te delen met degenen die geen hoop hadden. Wat een beloning gaf God hem!
Nu kan hij leven als een echte koning, en ik ben elke dag gezegend om het te weten. Het heeft mijn leven veranderd om te weten dat de hemel zo echt is, en dat we nog steeds worden herinnerd door onze geliefden. Het moet ons niet alleen hoop geven, maar we kunnen weten dat we beloond zullen worden voor de dingen die we doen voor onze Heer.”
HOOFDSTUK VIJF
De Portal en de Poort
Nog een fantastische reis naar de hemel was, toen ik naar een wonderbaarlijke plek mocht gaan, welke ze De Portal noemen. Dit is de plaats waar allen van de hemel kunnen komen om de aarde te bekijken. Er waren engelen aanwezig, evenals de Verlosten. De onmetelijkheid van de plaats maakte me sprakeloos, ik kon het einde van de muren niet zien. Er waren echter een aantal zuilen in de buurt waar ik liep, die ongeveer 18m hoog leken te zijn. Het detail van de verfraaiingen moest zijn gedaan door een meester vakman.
Eindelijk naderden we de portal zelf, die prachtig was. Het leek erop dat als je er naar toe liep, je over een balkon uitkeek. Het houtsnijwerk op de leuningen en de posten waren fijn gedetailleerd en prachtig om aan te raken. De sfeer binnen was beladen met opwinding, en op hetzelfde moment werd je vervuld met ontzag. Het licht in het bouwwerk was enigszins gedimd, zodat de aandacht werd gevestigd op de portal en je zicht niet zou worden verstoord. Zoals altijd is er de aanwezigheid van God, welke alles en iedereen verzadigt. Dit was overweldigend voor mij, maar misschien was dat omdat ik niet een permanente bewoner was. Het is altijd moeilijk om je op één ding in de hemel te concentreren, omdat je niet alleen ervaart wat je ziet, er zijn altijd geuren en aroma’s aanwezig, samen met onbeschrijflijke muziek. Het roert je en alles wat je kunt doen is beginnen met Gods goedheid te verklaren.
Alle mensen droegen er hun jurken en mantels. De jurken waren een schitterend wit, maar de mantels waren heel verschillend van elkaar. Ze waren ontworpen en verfraaid volgens je niveau van beloning 'en dienstbaarheid aan de Heer’, en sommige waren zo heerlijk dat ze in een kunstgalerie konden hangen. Dit is een van de plaatsen in de hemel, waar wordt vereist dat iedereen gekleed komt. Ik heb het gevoel dat het een gevoel van eenheid bevordert onder al degenen die komen om te kijken, te bidden en hun geliefden op aarde aan te moedigen.
Het was ontzettend spannend om daar te zijn en ik zal nooit vergeten, de uitingen van liefde, vreugde, verrassing en de overwinning die ik zag op de gezichten van de mensen. Ze mochten belangrijke gebeurtenissen zien in het leven van hun familie, zoals huwelijken, geboortes, feesten en vooral wanneer ze Jezus accepteerden als hun Verlosser. Hoe goed van God om hen te zegenen, zodat ze nog steeds deel kunnen hebben aan het leven van degenen, die ze achterlieten op aarde.
Veel mensen waren naar voren geleund, fluisterend en gebarend naar degenen die mee waren gekomen om te bezichtigen. Er waren honderden aanwezig op het moment dat ik een bezoek bracht, maar iedereen zag iets anders. Het is een van de wonderen van de hemel, de mogelijkheid te hebben voor iedereen om hun specifieke families op aarde te laten zien, allemaal op hetzelfde moment! Er is een normaal gesprek, totdat iemand op aarde een Christen wordt, en dan is er dolle vreugde en feestvieren. Iedereen zou de familie feliciteren wiens geliefde tot geloof in Jezus Christus was gekomen. Het is het meest opwindende wat er gebeurt op de portal.
Een andere spannende gebeurtenis is, wanneer een geliefde thuiskomt naar de hemel. Zodra ze beseffen dat ze op weg zijn, rennen ze naar de Poort om hen te begroeten.
Na het bekijken voor wat een uur leek te zijn (het is erg moeilijk om de tijd te beoordelen met aardse normen), werd ik meteen teruggebracht naar de aarde. Het was bijna onmogelijk om terug te gaan naar mijn 'normale' aardse verplichtingen na het ervaren van iets bovennatuurlijks als de portal. Het wordt in de Bijbel genoemd in Hebreeën 12:1, waar wordt gesproken over de 'grote wolk van getuigen'. Herinner je nu, we worden altijd gadegeslagen!
God is zo goed voor hen die deel uitmaken van Hem en Hem op aarde hebben gediend. Mijn man was betrokken bij de gevangenis bediening, meerdere jaren, en ging er graag heen om te delen met degenen die geen hoop hadden. Wat een beloning gaf God hem!
Nu kan hij leven als een echte koning, en ik ben elke dag gezegend om het te weten. Het heeft mijn leven veranderd om te weten dat de hemel zo echt is, en dat we nog steeds worden herinnerd door onze geliefden. Het moet ons niet alleen hoop geven, maar we kunnen weten dat we beloond zullen worden voor de dingen die we doen voor onze Heer.”
HOOFDSTUK VIJF
De Portal en de Poort
Nog een fantastische reis naar de hemel was, toen ik naar een wonderbaarlijke plek mocht gaan, welke ze De Portal noemen. Dit is de plaats waar allen van de hemel kunnen komen om de aarde te bekijken. Er waren engelen aanwezig, evenals de Verlosten. De onmetelijkheid van de plaats maakte me sprakeloos, ik kon het einde van de muren niet zien. Er waren echter een aantal zuilen in de buurt waar ik liep, die ongeveer 18m hoog leken te zijn. Het detail van de verfraaiingen moest zijn gedaan door een meester vakman.
Eindelijk naderden we de portal zelf, die prachtig was. Het leek erop dat als je er naar toe liep, je over een balkon uitkeek. Het houtsnijwerk op de leuningen en de posten waren fijn gedetailleerd en prachtig om aan te raken. De sfeer binnen was beladen met opwinding, en op hetzelfde moment werd je vervuld met ontzag. Het licht in het bouwwerk was enigszins gedimd, zodat de aandacht werd gevestigd op de portal en je zicht niet zou worden verstoord. Zoals altijd is er de aanwezigheid van God, welke alles en iedereen verzadigt. Dit was overweldigend voor mij, maar misschien was dat omdat ik niet een permanente bewoner was. Het is altijd moeilijk om je op één ding in de hemel te concentreren, omdat je niet alleen ervaart wat je ziet, er zijn altijd geuren en aroma’s aanwezig, samen met onbeschrijflijke muziek. Het roert je en alles wat je kunt doen is beginnen met Gods goedheid te verklaren.
Alle mensen droegen er hun jurken en mantels. De jurken waren een schitterend wit, maar de mantels waren heel verschillend van elkaar. Ze waren ontworpen en verfraaid volgens je niveau van beloning 'en dienstbaarheid aan de Heer’, en sommige waren zo heerlijk dat ze in een kunstgalerie konden hangen. Dit is een van de plaatsen in de hemel, waar wordt vereist dat iedereen gekleed komt. Ik heb het gevoel dat het een gevoel van eenheid bevordert onder al degenen die komen om te kijken, te bidden en hun geliefden op aarde aan te moedigen.
Het was ontzettend spannend om daar te zijn en ik zal nooit vergeten, de uitingen van liefde, vreugde, verrassing en de overwinning die ik zag op de gezichten van de mensen. Ze mochten belangrijke gebeurtenissen zien in het leven van hun familie, zoals huwelijken, geboortes, feesten en vooral wanneer ze Jezus accepteerden als hun Verlosser. Hoe goed van God om hen te zegenen, zodat ze nog steeds deel kunnen hebben aan het leven van degenen, die ze achterlieten op aarde.
Veel mensen waren naar voren geleund, fluisterend en gebarend naar degenen die mee waren gekomen om te bezichtigen. Er waren honderden aanwezig op het moment dat ik een bezoek bracht, maar iedereen zag iets anders. Het is een van de wonderen van de hemel, de mogelijkheid te hebben voor iedereen om hun specifieke families op aarde te laten zien, allemaal op hetzelfde moment! Er is een normaal gesprek, totdat iemand op aarde een Christen wordt, en dan is er dolle vreugde en feestvieren. Iedereen zou de familie feliciteren wiens geliefde tot geloof in Jezus Christus was gekomen. Het is het meest opwindende wat er gebeurt op de portal.
Een andere spannende gebeurtenis is, wanneer een geliefde thuiskomt naar de hemel. Zodra ze beseffen dat ze op weg zijn, rennen ze naar de Poort om hen te begroeten.
Na het bekijken voor wat een uur leek te zijn (het is erg moeilijk om de tijd te beoordelen met aardse normen), werd ik meteen teruggebracht naar de aarde. Het was bijna onmogelijk om terug te gaan naar mijn 'normale' aardse verplichtingen na het ervaren van iets bovennatuurlijks als de portal. Het wordt in de Bijbel genoemd in Hebreeën 12:1, waar wordt gesproken over de 'grote wolk van getuigen'. Herinner je nu, we worden altijd gadegeslagen!
HOOFDSTUK ZES
Het gezicht van een kind - Hemelse Kinderbewaarplaatsen
Dit hoofdstuk is enigszins bitterzoet. Zoet, want dat is waarin baby's worden bewaard, in een van de mooiste plekken die ik ooit heb bezocht in de hemel. Bitter, want het is een van de meest bevolkte plekken in de hemel, dankzij de abortuskliniek praktijken in de afgelopen 40 jaar. Hoe verantwoordelijk zijn we voor de massale misbruik van deze kleine baby's? Het zijn mensenlevens, onder het tapijt geveegd, en niet meer herdacht. De hemel weet hoeveel van hun leven was versnipperd, want ze hebben ze allemaal daar! Niet één ging verloren of werd weggedaan door onze hemelse Vader.
Alleen door Zijn grote genade en het Bloed van Christus is er vergeving en genezing beschikbaar voor deze zonde. Zelfs de kinderen, wanneer opgegroeid tot de leeftijd van een peuter, gaan door een ceremonie, waar ze Jezus ontvangen en diegenen vergeven, die hun leven hebben genomen. Ja, ze weten wie hun ouders zijn en ze zijn zich bewust van wat er met hen gebeurde bij hun eerste aankomst in de hemel. Zij begrijpen niet waarom ze niet gewild waren, maar ze vergeven.
Deze kinderbewaarplaatsen omvatten alle baby’s van een miskraam, of van die afgebroken werden. Ze worden ontvangen door Jezus en Hij geneest de wonden van hun hart. Ze worden verzorgd door engelachtige wezens die voor hen zingen, wanneer ze hen wiegen in hun armen. De adem van God voedt hen als ze heel erg langzaam groeien. Omwille van de goedheid van God zou een 20 jaar oude moeder een miskraam hebben en 50 jaar later sterven en naar de hemel gaan; haar baby zou slechts ongeveer 3 jaar oud zijn (in aardse jaren). Ze krijgt haar kind bij aankomst en ze krijgt het om op te voeden. Hoe prachtig voor alle ouders, die dachten dat ze dat voorrecht helemaal verloren hadden!
De genade van God maakt hetzelfde mogelijk voor degenen, die hun
baby’s hebben geaborteerd, zich daarna tot Christus bekeren, berouw hebben en
naar de hemel gaan. Velen zullen de vreugde ervaren van het kijken naar hun
kind (eens verwoest en nu hersteld) dat groeit en een gelukkig, compleet wezen is!
God verlangt dit herstel in gezinnen.
Het eerste verhaal gaat over een baby, genaamd Precious, en een meisje, dat een miskraam had in 2006. Dat baby meisje was bijzonder graag gewenst door de ouders, en op een dag zal alles worden hersteld voor hen, want ze hebben Jezus als hun Verlosser ontvangen. Precious zal worden behandeld als een prinsesje tot aan hun aankomst in de hemel. Er zullen vele verraste vrouwen zijn, die niet wisten dat ze een miskraam hadden, omdat het zo vroeg in de zwangerschap was. Wat een schok als ze aankomen en een klein 'pakketje' vinden, dat op hen wacht.
Het eerste verhaal gaat over een baby, genaamd Precious, en een meisje, dat een miskraam had in 2006. Dat baby meisje was bijzonder graag gewenst door de ouders, en op een dag zal alles worden hersteld voor hen, want ze hebben Jezus als hun Verlosser ontvangen. Precious zal worden behandeld als een prinsesje tot aan hun aankomst in de hemel. Er zullen vele verraste vrouwen zijn, die niet wisten dat ze een miskraam hadden, omdat het zo vroeg in de zwangerschap was. Wat een schok als ze aankomen en een klein 'pakketje' vinden, dat op hen wacht.
De faciliteiten waar deze baby’s worden verzorgd, zijn erg mooi. Er zijn gewelfde plafonds met openingen aan de bovenkant, die ervoor zorgen dat de kamers baden in een warme perzikkleurige gloed. Bloemen groeien recht uit de muren en kleine vogels komen, en gaan op de takken zitten om te zingen voor de baby's. De baby 'bedden' lijken van prachtige schelpen die uit de nissen in de muur komen. Elke baby-naam is gegrift in de muur boven hen, verfraaid op mooie linten als het een meisje is, en op statige schilden als het een jongen is. Als je een baby in de hemel hebt, en het geen naam gaf, doe het alsnog. Niet alleen ziet de hemel dat je het feit accepteert, dat je baby daar leeft, maar je kind weet dan dat je het genoeg liefhad om het een naam te geven.
Een deel van de engelen bleek mannelijk te zijn en sommigen vrouwelijk, maar ze droegen zachte ivoorkleurige jurken met licht gekleurde sjerpen. Ze hielden de 'kleine' baby's (sommige maar een paar centimeter lang) in de palm van hun hand en de groteren tegen hun borst. Terwijl ze zongen, voedde de adem van God hun kleine geesten. Hoewel deze baby’s klein zijn, zijn ze anders dan de baby's hier, omdat ze het niet per se nodig hebben om te slapen. Ze rusten, maar ze spelen ook. Ze hebben reeds de mogelijkheid om dingen te 'weten' en ze kunnen communiceren. Ze zijn opgegroeid in de volmaakte liefde van God, en vreugde is een automatisch onderdeel van hun leven. Het was een prachtige plek, gevuld met de vrede van God. Hun kleine gezichten weerspiegelen de heerlijkheid van God en ze zullen Hem kennen, zoals we Hem allemaal zouden moeten kennen.
Er zijn andere plaatsen in de hemel voor de oudere kleuters en kinderen, waar ze kunnen spelen en leren. Een plaats die hen in staat stelt om spelletjes te spelen met de dieren en werkelijk van regenbogen af te glijden. Een deel van het landschap in het gebied voor kinderen is vergelijkbaar met verschillende delen van de aarde, zodat ze in een vertrouwde omgeving komen, terwijl ze zich aanpassen aan die in de hemel. Het is een leuk en spannend ding om een kind te zijn en te leven in de hemel. Er zal nooit afwijzing, pijn, ziekte of eenzaamheid zijn in hun leven. Familieleden komen vaak om ze te zien en uiteindelijk, als ze groot genoeg zijn, worden ze met hen naar huis gestuurd om de komst van hun ouders af te wachten. Zorg ervoor dat je de juiste keuze maakt met je leven. Je kinderen wachten op je!
HOOFDSTUK ZEVEN
Entertainment - het werd ontworpen door God voor ons plezier
Dit zal waarschijnlijk een van de meest verrassende hoofdstukken zijn, want zelfs ik verwachtte niet één van de volgende plaatsen in de hemel te vinden. De meeste van deze dingen zouden boven onze verbeelding uit gaan, ook al moeten we van God kunnen verwachten dat Hij dingen creëert voor ons plezier. Het woord zegt, “Als we ons verheugen in Hem, zal Hij ons de wensen van ons hart geven”, en plezier zal zeer zeker ergens op die lijst voorkomen. Omdat God de hoogste Schepper is, koos Hij er voor om dat gewoon te doen, FUN creëren voor Zijn volk. Ik zal beschrijven wat het was om drie van deze plaatsen te bezoeken.
De Stormloop
Ik vertelde eerder over het pretpark, dat ik zag toen God me meenam naar de hemel en me Maurissa met haar overgrootvader liet zien. Enorme poorten verwelkomen je in het Park. Ze zijn altijd open en worden niet gebruikt op enigerlei wijze als een veiligheidsmaatregel. Er is absoluut geen reden om 'veiligheid' van welke aard dan ook in de hemel hebben. Er zijn geen dieven, noch enig gevaar voor vernielers. De poorten worden enkel gebruikt als een 'herkenningspunt' aan de ingang om de weg naar het park te tonen. De poorten waren versierd met goud en de kleur paars. Ze stegen naar een hoogte van ongeveer 6m en met een dwarshelling aan beide zijden met de meest glorieuze bloemen, die ik ooit had gezien. Bloemen waren ook steeds aan weerszijden van het pad tot aan de poorten. De lucht boven mij was een zacht blauw en had perzik en gouden strepen, dwars er doorheen.
Toen ik langs het pad kwam, werd ik weer overweldigd door het ervaren van deze bovennatuurlijke dimensie. Licht lijkt te komen van alles en overal. Er zijn GEEN schaduwen! Ik weet dat dit ongelooflijk klinkt, maar het is een feit - er zijn geen schaduwen in de Hemel. Het is ook onmogelijk om ergens heen te gaan zonder muziek…, en plotseling 'verschijnt' het dichtbij. Ja, dat zei ik: 'verschijnen', want: muziek is meer dan alleen een geluid. Het heeft kleuren, soms in de vorm van linten en soms bevatten die linten zelfs de woorden van de muziek die gespeeld wordt. Aanbidding gebeurt continu in de hemel en er kan aan deelgenomen worden door iedereen die dit wenst. Engelachtige wezens en de Verlosten kwamen vele malen samen. Het is moeilijk een prachtige melodie te weerstaan, als het boven je zweeft op de weg naar de Troonzaal. Alle aanbidding gaat daar naartoe en wordt een 'zoete' geur voor de Vader. Het heeft eigenlijk een tastbare aanwezigheid en vele malen ook met bepaalde zoete of kruidige geuren.
Terwijl ik verder langs het pad naar het hek liep, hoorde ik mensen zowel lachen als gillen. Ik kon ook geluid horen suizen van de auto's, racend over de achtbaan. De auto's op de baan leken op gigantische kogels zonder bovenkant en zij hadden geen wielen. Ik weet nog steeds niet hoe ze over de baan racen zonder wielen, misschien rijden ze op een kussen van licht. Toen ik dichterbij kwam, zag ik de uitdrukkingen op de gezichten van mensen. Sommigen waren aan het lachen en roepen; ze hadden zeker plezier! Er kwam muziek ergens uit het park, maar het leek te komen van overal - het is moeilijk uit te leggen.
Ik zag vele andere attracties vlakbij en in de verte. Ik weet niet hoe groot het park was, maar er leek geen einde aan te zijn. Ik was geprikkeld om te zien dat niet alleen mensen de 'Stormloop' rijden, maar ook engelachtige wezens er waren om te genieten. Ik weet niet hoe ze hun vleugels vast hebben kunnen houden, omdat de achtbaan in een razend tempo ging. Toen ze het hoogtepunt bereikten en op het punt van afdalen stonden, stak iedereen, ook de engelen, zijn handen hoog boven het hoofd en gilde de hele weg naar beneden. Het was geweldig! Er is geen kans op blessures, dus dingen kunnen met een veel grotere snelheid bewegen in de hemel. Er waren gedeelten van de achtbaan die geen baan hadden, en de auto's 'sprongen' eigenlijk naar de andere kant. Ik weet zeker dat elke tiener, die hier komt, hier graag is.
Er waren veel groepen mensen het park binnenkomen om naar de verschillende ritten te gaan. Het beste deel is dat er GEEN vergoeding nodig is, nooit, en je kunt ritten maken zo vaak als je wilt. De levendige kleuren die ik zag op de tribunes en de ritten zelf zullen je adem benemen (natuurlijk, daar hoef je niet te ademen). Het maakt het moeilijk om geen gebruik te maken van onze 'aardse' termen als het spreken over een bovennatuurlijke plaats. Er waren plaatsen om vette prijzen te winnen, te genieten van heerlijk eten (de geuren vielen mijn zintuigen aan, elk moment dat ik er was) en fascinerende shows te zien. Er was niets walgelijks, grotesks of angstigs in het park, maar vreemd, wild en mind-blowing is een goede manier om andere dingen, die verder gaan dan onze verbeelding, te beschrijven!
Een van die vele plekken heet "Fly By" en is ontworpen voor iedereen die moedig genoeg is, te leren vliegen. Zoals ik al eerder vermeldde, niemand krijgt vleugels als je naar de hemel gaat, maar er is een plek waar je kunt 'vliegen'. Het is zo leuk om mensen, vooral de 'beginners' te bekijken. Ze zien eruit als Peter Pan wannabees, of ze zien eruit alsof ze proberen te 'zwemmen' door de lucht. Er is een stadion beschikbaar voor degenen die hun familie of vrienden willen observeren. Er is een aparte ruimte voor gemiddelde en gevorderde vliegers, maar je gaat daar niet naartoe, tenzij je deze vaardigheid echt ontwikkeld hebt. Ik weet zeker dat er veel jonge mensen zijn, die graag deze kans grijpen.
Hoofdstuk Zeven, Vervolg
Hemelse Werkelijkheid Theaters
In de zomer van 1996, terwijl ik aan de afwas was in mijn keuken, sprak de Heilige Geest tot mij en zei: "Ga zitten, ik wil je meenemen en je de ‘bioscopen’ van de hemel laten zien. Ik reageerde met: "Zijn er bioscopen in de hemel?" "Ja", antwoordde hij: "Wij noemen ze 'de werkelijkheid theaters' en de aarde heeft ook maar iets wat er op lijkt." Ik ging zitten en bijna direct liep ik in de hemel naar een prachtig groot gebouw. Ook al is het altijd licht in de hemel, de felle neonachtige lichten, afkomstig van dit gebouw, konden mijlenver worden gezien. Prachtige heldere kleuren en eigentijdse muziek stroomde vanaf deze plaats. Veel mensen en zelfs enkele engelen waren op weg naar de ingang van de theaters.
Bijna iedereen maakte deel uit van een groep familie en/of vrienden. Ze leken gevuld met verwachting en keken erg uit naar de film. Er waren geen loketten zoals op aarde, zodat we allemaal gewoon door de deuren gingen naar een wat leek op het einde van een grote ontvangsthal. Ik besloot een gezin van drie te volgen, een vader, moeder en dochter. Ze namen de gang naar links en ik bleef een beetje achter hen. We naderden een aantal dubbele deuren, die ons naar een groot zitgedeelte brachten. De vader en dochter gingen door die deuren naar binnen, maar tot mijn verbazing bleef de moeder in de gang en net, voordat ik gepasseerd was, zag ik haar door een enkele deur gaan, een beetje verder van ons naar beneden.
Ik dacht er niet over na, want ik was te druk met mijn eigen omgeving. Het theater was, wat wij zouden noemen, modern ingericht. Het ontwerp van de stoelen was fantastisch en als je erin zat, vormden ze zichzelf naar ieders unieke vorm. Het waren de meest comfortabele stoelen die ik ooit had gezien, alsof 'comfort' vanzelf opkwam en zich om je heen wikkelde. Het vreemde was het feit dat ik niets zag, dat leek op een scherm. Plotseling, zette de gehele muur voor ons zich om in wat leek een vloeibare vorm en werd vervolgens stevig voor onze ogen; het was het scherm. Hoe vreemd, maar het werd nog vreemder.
De lichten, die leken te komen van brede stroken ingebouwd in de muren, werden gedimd, en de film begon. De familie die ik had gevolgd, zat direct voor me. Ik vroeg me af waarom de moeder nog niet bij hen zat, toen ze ietwat nerveus begonnen te lachen. Mijn ogen gingen naar het scherm en ik was blij te zien dat de titel van de film, "The Sound of Music", voorbij kwam ; het was een van mijn favorieten. Wat daarna gebeurde, schokte me echter. In plaats van Julie Andrews over de heuvel heen lopend, was het de 'ontbrekende' moeder van het gezin dat ik had gevolgd. Ze klapten voor een kort moment opgewonden en fluisterden tegen elkaar, en knikten met hun hoofd naar het scherm. Ik vroeg me meteen af, "Waarom spelen ze de hoofdrol?" De Heilige Geest zei: "Dit is haar vastgestelde tijd, dat is de reden waarom haar familie hier is, zodat ze kunnen genieten van haar debuut". Mijn geest probeerde zijn woorden te begrijpen, maar alles wat eruit kwam was: "Dat is niet mogelijk, ze is net aangekomen en liep door die andere deur. Hoe kan ze in een film zijn, die in feite nog niet gemaakt is?” De Heilige Geest lachte en zei:" Het hoeft niet te worden 'gemaakt', het is opgenomen. Kom en ik zal het je laten zien".
Plotseling was ik niet meer in het theater, maar op de heuveltop, kijkend naar de moeder die het openingslied van de film zong. Ik wilde mezelf knijpen, omdat ik het gewoon niet begreep! Hoe is dit mogelijk? Ik zag geen enkele van de normale uitrusting welke wordt gebruikt om een film te maken, naast twee personen, de moeder en ik. Een van hen had een vreemd apparaat ter grootte van een haarborstel, die alle muziek en geluidseffecten leek te leveren voor de film. De andere persoon had een nog vreemder apparaat dat de film vastlegt en tegelijkertijd simultaan terugstuurt naar het theaterscherm. Ik keek rond en het landschap, dat was echt, niet vervaardigd, precies zoals het was in de originele film. In de verte zag ik het klooster met zijn klokkentoren. De weilanden waren prachtig groen met kleine witte bloemen, als puntjes op de heuvels en de valleien met kronkelende beekjes leken als op het canvas van een kunstenaar. Ten slotte drong het tot me door: "Hoe absoluut geweldig, dat je de film kunt gaan zien of er zelf in kunt zijn"! Meteen zat ik weer in het theater. Wie had zoiets ooit gedacht: het was echt een 'werkelijkheid' theater. Toen de film eindigde, kwam de moeder weer bij haar familie en ze gingen allemaal uit om haar filmdebuut te vieren.
Ik dacht dat dit het einde van mijn reis zou zijn, maar toch niet. Ik volgde een andere familie, vader, moeder en hun twee zonen naar een ander theater. Dit keer ging alleen de moeder zitten en de vader met zijn twee zoons vervolgden hun weg door de gang. Ik ging naar binnen en ging zitten, dit keer vol verwachting. Het duurde niet lang voordat de film startte en deze keer was het een western. Tot zowel de mijne als moeders verrukking, verschenen haar man en twee zonen op het scherm, te paard over een prairie. Ze waren gekleed als echte cowboys en snelden weg om een andere ruiter voor hen te vangen. Ik kon mijn ogen nauwelijks geloven, het was John Wayne en hij had vlammende pistolen in beide handen, terwijl hij een schurk achterna reed. Ik schaamde mezelf omdat ik een luid lach liet horen en op hetzelfde moment zei: "Het is de hertog, en hij is naar de hemel gegaan!" Iedereen in het theater moest lachen om mijn uitbarsting. Ik was verrast dat ze me konden horen, want meestal was ik een onzichtbare waarnemer.
Toen was de film afgelopen. Ik werd meegenomen terug naar mijn keukentafel. Ik weet niet hoelang de 'periode' in de hemel was, maar in aardse tijd was het slechts een paar seconden.
Een paar maanden geleden werd ik weer meegenomen. Ik zat achter
mijn computer, terugdenkend aan de tijd dat ik was meegenomen om de films te
zien, toen ik er plotseling weer was. Deze keer begeleidde een engel me naar
het gebouw. Hij zei: "We wilden je de lobby laten bezoeken, zodat je kan
vertellen hoe films worden aangeboden en hoe je je aanmeldt om er in te kunnen
zijn". Dit is zo spannend, ik ging twee keer en zelfs zonder het te
vragen!
Toen we het gebouw binnen gingen, waren er velen die ook naar binnen wilden. Het leek alsof iedereen uit de hemel er was. Familie en vrienden waren allemaal samengekomen om, ofwel een film te zien, of om naar de acteer droom van zijn geliefde te kijken. Ik was zo in beslag genomen door het kijken naar de mensen, dat ik achteruit begon te lopen en al snel liep ik recht in wat leek op een strijd, om me heen gaande. Ik sprong, denkend dat ik werd aangevallen. Toen realiseerde ik me, dat geen van de zwaarden gehanteerd, me eigenlijk konden raken. Ik stond, genageld aan de grond, door de scène voor me. Toen besefte ik dat ik in het midden van een scène uit 'Star Wars' stond. Overal om me heen bleef er actie, toen ik eindelijk begreep dat ik in een hologram stond en niets dat daadwerkelijk levend was. Ik rende naar buiten uit de preview en zag nog vele andere van zulke hologrammen plaatsvinden over de hele lobby. Dit was hun ‘reclame’, zoals de engel had verteld. Fantastisch, dacht ik. Je gaat niet zomaar een film bekijken, je kunt je er bij aansluiten! Er waren hologrammen op platforms, kleinere op sokkels en sommige zelfs bovenop de tafels, waaraan mensen zaten in een nabijgelegen café.
Ik keek naar rechts en zag een rij mensen wachten bij een apparaat in de buurt van de wand, hetgeen veel op een van onze geldautomaten leek. Ik wist dat ze geen geld gebruiken, dus ik kwam dichterbij. Het was een soort monitor, waar je kon zien welke films binnenkort werden gedraaid en in welke delen je zou kunnen meedoen in de film. Ik keek toe hoe twee jonge meisjes (ongeveer 12 jaar oud, naar aardse jaren) zich hadden aangemeld om samen te zijn in een film. Ze waren erg enthousiast over de hele zaak en giechelden continu. Toen ik me weer omdraaide, zat ik meteen weer achter mijn computer. "WOW", riep ik uit. Ik vond het geweldig en ik kon niet wachten iemand te vertellen wat er net gebeurd was. Het is zeker spannend om in de hemel te zijn, het is de plaats waar de 'nooit van gedroomde’ dingen de hele tijd plaatsvinden!
Dit was zo leuk, maar ik vroeg me af hoe ze bepaalden, welke films wel en welke niet in de hemel worden gedraaid. De Heilige Geest legde me uit dat er geen film, die vuiligheid van welke aard ook bevatte, dat wil zeggen, verleidelijke of seksuele inhoud, naaktheid (zelfs van korte duur), grafisch geweld, profane of grove taal, zou worden toegestaan. Misschien moet Hollywood haar normen aanpassen, want ik denk niet dat veel van wat ze de laatste tijd aan het produceren zijn, het zou maken in de hemel. Als je een acteur of actrice bent en van plan bent naar de hemel te gaan, kun je beter rekening houden met de rollen die je accepteert hier beneden, wanneer je het daarboven wilt zien. Als je Christus als je Verlosser heb geaccepteerd, weet je nu in ieder geval dat je nog steeds een toekomst in de hemel kunt hebben om je gave te gebruiken.
Wanneer je Hem niet accepteert, eindig je in de hel, en heb je geen toekomst, behalve om de eeuwigheid door te brengen in pijn en angst. Het enige vermaak is er voor de demonen die je kwellen.
Hoofdstuk Zeven, Vervolg
DE HAL VAN DE VOLKEN
De derde plaats die ik bezocht was zowel leuk als leerzaam. Ze noemen het de Hal van de Volken, en er waren dingen voor zowel binnen als buiten te doen. Ik was binnengekomen in een lobby en de mensen werden begroet door een gastheer of gastvrouw. Soms was ik niet zeker of ze (de Begroeters) menselijke of andere geschapen wezens waren. Er zijn andere geschapen wezens in de hemel, die geen engelen zijn, of in ieder geval hebben ze geen vleugels. Ze lijken veel op ons, behalve als je heel dichtbij komt, kun je zien dat ze enigszins transparant lijken te zijn. Ze zijn altijd vriendelijk en kennen je altijd bij naam.
Vanuit de lobby waren vele lange gangen en overal waren mensen, die kwamen en gingen. Ik ging naar een van de uitbouwen en stopte bij wat leek op een soort van 'station', uit de muur stekend. Verderop in de gang zag ik letterlijk tientallen van deze 'stations'. Toen ik er naar toe liep, kwam een toneelachtig podium omhoog uit de vloer. Het was rond en zag eruit alsof het van glas was gemaakt, maar ik geloof niet dat het dat was. Ik stapte op het platform en direct voor me verscheen een spiegel / monitor vanaf de vloer tot het plafond, met reflecterende vaardigheden. Het was de kleur van gepolijst tin en ik kon mezelf er in zien. De monitor had een zes inch modern uitziend (we zouden het 'futuristisch' kunnen noemen) frame, helemaal rondom, met twee kleine scan apparaten in de vorm van een pijl, één omhoog en één naar beneden wijzend. Het hele apparaat was van een vreemde hoedanigheid, je kon geen enkele 'naad' of een verbinding of manier van bij elkaar houden van het apparaat zien. Het verbaasde mij!
Toen we het gebouw binnen gingen, waren er velen die ook naar binnen wilden. Het leek alsof iedereen uit de hemel er was. Familie en vrienden waren allemaal samengekomen om, ofwel een film te zien, of om naar de acteer droom van zijn geliefde te kijken. Ik was zo in beslag genomen door het kijken naar de mensen, dat ik achteruit begon te lopen en al snel liep ik recht in wat leek op een strijd, om me heen gaande. Ik sprong, denkend dat ik werd aangevallen. Toen realiseerde ik me, dat geen van de zwaarden gehanteerd, me eigenlijk konden raken. Ik stond, genageld aan de grond, door de scène voor me. Toen besefte ik dat ik in het midden van een scène uit 'Star Wars' stond. Overal om me heen bleef er actie, toen ik eindelijk begreep dat ik in een hologram stond en niets dat daadwerkelijk levend was. Ik rende naar buiten uit de preview en zag nog vele andere van zulke hologrammen plaatsvinden over de hele lobby. Dit was hun ‘reclame’, zoals de engel had verteld. Fantastisch, dacht ik. Je gaat niet zomaar een film bekijken, je kunt je er bij aansluiten! Er waren hologrammen op platforms, kleinere op sokkels en sommige zelfs bovenop de tafels, waaraan mensen zaten in een nabijgelegen café.
Ik keek naar rechts en zag een rij mensen wachten bij een apparaat in de buurt van de wand, hetgeen veel op een van onze geldautomaten leek. Ik wist dat ze geen geld gebruiken, dus ik kwam dichterbij. Het was een soort monitor, waar je kon zien welke films binnenkort werden gedraaid en in welke delen je zou kunnen meedoen in de film. Ik keek toe hoe twee jonge meisjes (ongeveer 12 jaar oud, naar aardse jaren) zich hadden aangemeld om samen te zijn in een film. Ze waren erg enthousiast over de hele zaak en giechelden continu. Toen ik me weer omdraaide, zat ik meteen weer achter mijn computer. "WOW", riep ik uit. Ik vond het geweldig en ik kon niet wachten iemand te vertellen wat er net gebeurd was. Het is zeker spannend om in de hemel te zijn, het is de plaats waar de 'nooit van gedroomde’ dingen de hele tijd plaatsvinden!
Dit was zo leuk, maar ik vroeg me af hoe ze bepaalden, welke films wel en welke niet in de hemel worden gedraaid. De Heilige Geest legde me uit dat er geen film, die vuiligheid van welke aard ook bevatte, dat wil zeggen, verleidelijke of seksuele inhoud, naaktheid (zelfs van korte duur), grafisch geweld, profane of grove taal, zou worden toegestaan. Misschien moet Hollywood haar normen aanpassen, want ik denk niet dat veel van wat ze de laatste tijd aan het produceren zijn, het zou maken in de hemel. Als je een acteur of actrice bent en van plan bent naar de hemel te gaan, kun je beter rekening houden met de rollen die je accepteert hier beneden, wanneer je het daarboven wilt zien. Als je Christus als je Verlosser heb geaccepteerd, weet je nu in ieder geval dat je nog steeds een toekomst in de hemel kunt hebben om je gave te gebruiken.
Wanneer je Hem niet accepteert, eindig je in de hel, en heb je geen toekomst, behalve om de eeuwigheid door te brengen in pijn en angst. Het enige vermaak is er voor de demonen die je kwellen.
Hoofdstuk Zeven, Vervolg
DE HAL VAN DE VOLKEN
De derde plaats die ik bezocht was zowel leuk als leerzaam. Ze noemen het de Hal van de Volken, en er waren dingen voor zowel binnen als buiten te doen. Ik was binnengekomen in een lobby en de mensen werden begroet door een gastheer of gastvrouw. Soms was ik niet zeker of ze (de Begroeters) menselijke of andere geschapen wezens waren. Er zijn andere geschapen wezens in de hemel, die geen engelen zijn, of in ieder geval hebben ze geen vleugels. Ze lijken veel op ons, behalve als je heel dichtbij komt, kun je zien dat ze enigszins transparant lijken te zijn. Ze zijn altijd vriendelijk en kennen je altijd bij naam.
Vanuit de lobby waren vele lange gangen en overal waren mensen, die kwamen en gingen. Ik ging naar een van de uitbouwen en stopte bij wat leek op een soort van 'station', uit de muur stekend. Verderop in de gang zag ik letterlijk tientallen van deze 'stations'. Toen ik er naar toe liep, kwam een toneelachtig podium omhoog uit de vloer. Het was rond en zag eruit alsof het van glas was gemaakt, maar ik geloof niet dat het dat was. Ik stapte op het platform en direct voor me verscheen een spiegel / monitor vanaf de vloer tot het plafond, met reflecterende vaardigheden. Het was de kleur van gepolijst tin en ik kon mezelf er in zien. De monitor had een zes inch modern uitziend (we zouden het 'futuristisch' kunnen noemen) frame, helemaal rondom, met twee kleine scan apparaten in de vorm van een pijl, één omhoog en één naar beneden wijzend. Het hele apparaat was van een vreemde hoedanigheid, je kon geen enkele 'naad' of een verbinding of manier van bij elkaar houden van het apparaat zien. Het verbaasde mij!
Ik keek door de gang en kon een jonge man zien, die er van 'Aziatisch' afkomst uitzag, en die op een van de platforms stapte. (In de hemel zijn de Verlosten afkomstig en samengesteld uit alle volken). Hij droeg een groene tuniek outfit, maar geen schoenen. De tuniek kon een normaal kledingstuk uit de kledingkast van een ieder zijn, want ik heb het eerder gezien en het wordt in de hemel gedragen, in elke stijl, kleur en stof denkbaar. Ik keek om te zien wat hij zou gaan doen. Toen reikte hij naar voren en streek met zijn hand over de naar boven wijzende pijl op het frame. Onmiddellijk overgoot hem een stevige stroom van licht in de vorm van een cilinder. Het was afkomstig uit een kleine koepel in het plafond boven hem, en bedekte volledig zijn hele wezen van top tot teen. Wat ik zag gebeuren, vloerde me compleet. Recht voor mijn ogen werd hij getransformeerd van het Aziatische ras in het Bahamaanse!
Alles aan hem was anders, zijn huid, zijn haar, zijn gezicht en zelfs zijn kleren. Het enige dat hetzelfde gebleven was, was zijn lichaamslengte en zijn ogen. Ik viel bijna van mijn platform, maar was in staat om mijn kalmte te herwinnen. "Dat is zo cool", zei ik toen ik hem hoorde lachen om zichzelf. Hij verscheen ook getransformeerd op de monitor aan de muur. Toen hij klaar was, leunde hij voorover, streek met zijn hand over de pijl omlaag en alles veranderde terug toen het licht uitging.
Ik draaide snel om, leunde naar voren en raakte mijn 'omhoog' pijl. Een seconde later was ik niet meer blank, maar een vrouwelijke Aboriginal (met blauwe ogen). Het was geen gezicht om te zien! Zolang ik in de cilinder van het licht stond, veranderde mijn uiterlijk niet terug, maar wanneer ik mijn arm uitstak boven het licht, ging dat deel van mijn lichaam terug naar zijn oorspronkelijke staat. Je kon naar beneden kijken naar jezelf en niet alleen 'zien' dat je anders was, maar ook je huid en je haar aanraken en het verschil ‘voelen’. Hoe prachtig, ik heb nooit kunnen dromen dat zoiets als dit mogelijk is. Ik staarde nog een paar ogenblikken naar mezelf en legde vervolgens mijn hand over de 'down' pijl en het licht om heen loste op, en ik was weer terug bij mijn oude zelf.
Niets kon me weerhouden van het ene naar het andere station te lopen om te zien wat ik zou gaan worden. Bij de volgende was ik een Amerikaanse Indiaan, toen een Aziatische, toen een Nederlandse, een Italiaanse en voordat ze me mee terugnamen, was ik een Schots meisje. Elke keer dat je begon als jezelf, met het dragen van je tuniek outfit, behalve voor mij (ik droeg een T-shirt en jeans), welke etnische groep je ook werd, je zou de traditionele of inheemse kleding van die groep meedragen. Ik had graag de doedelzak willen vasthouden, maar misschien als ik 'permanent' thuiskom, zal ik ze leren spelen!
Wat een heerlijke gedachte, om te kunnen zien en voelen wat het is om in de schoenen van een ander te stappen. Er zijn zeker 'bovennatuurlijke' dingen om daar te doen en ik heb er slechts een paar van ervaren.
HOOFDSTUK ACHT
Gedenktekens van de Mens
Je liefdadigheid en geven wordt voor altijd herdacht!
In dit hoofdstuk wordt onthuld wat mij was verteld en getoond over de gedenktekens die de mens bouwt in de hemel en hoe ze eeuwig voor God zijn.
Er is een verhaal in het boek Handelingen, hoofdstuk 10, over een heiden genaamd Cornelius. Hij was een goede man en gaf veel geld aan de armen. Hij had een goed hart en was bekend in de hele regio. Cornelius was niet alleen een reputatie op aarde aan het opbouwen, maar ook in de hemel. Zozeer zelfs, dat God een engel naar Cornelius stuurde met deze woorden: (NBG) "Uw gebeden en uw aalmoezen zijn voor God in gedachtenis gekomen…" of vanuit Het Boek: "Hij (God) heeft gezien dat u geeft aan de armen en onthoudt u". En van de Living Bible: "Uw gebeden en uw liefdadigheid zijn niet onopgemerkt gebleven door God". God was zo onder de indruk van de goedheid van Cornelius jegens de armen, dat Hij er zeker van wilde zijn dat hij de kans had om het evangelie te horen. Hij bereidde zelfs Petrus voor (door middel van een visioen), zodat hij Hem niet zou afwijzen, omdat hij een heiden was.
We komen niet in de hemel door onze werken, alleen het aanvaarden van Jezus kwalificeert je hiervoor. Echter, wanneer we op dezelfde manier als Cornelius (onbaatzuchtig) leven, bouwen wij eveneens aan een gedenkteken in de hemel met onze vrijgevigheid. Er zijn veel mensen hier op aarde, sommigen zijn zeer bekend, voor wie fantastische gedenktekens in de hemel zijn gebouwd. Sommigen zijn zo groot dat ze eruit zien als kleine steden, met grote fonteinen, tuinen en bankjes om op te zitten. Er zijn galerijen waar je naar binnen kunt gaan en in feite enkele van de handelingen kunt zien, die zij hebben uitgevoerd. Hun namen zijn altijd weergegeven op een soort gedenkplaat of op het monument zelf. Als je iemand kent die een hart om te geven heeft en voortdurend anderen helpt, hebben ze waarschijnlijk een van deze monumenten. Het maakt niet uit waar je heengaat in de hemel, deze monumenten zijn overal.
Twee monumenten in het bijzonder trokken mijn aandacht. Een ervan was gemaakt van parelmoer en het scheen fel tegen het landschap. Het had de grootte van een stadspark, met prachtige watervallen die eindigden in het bekken van een grote fontein. Rondom de basiswand van de fontein waren afbeeldingen van kinderen in verschillende stadia van het spel. Hun gezichtjes waren vol vreugde en verwachting. De bovenste wand van de fontein had de meest prachtige vlinders ingegraveerd. Ze waren zo echt dat ik verwachtte dat ze op elk moment de vlucht konden nemen. Aan de top van de fontein was een verschoven gedenkplaat met de tekst: "EEN GEDENKTEKEN VOOR UW LIEFDE EN VRIENDELIJKHEID VOOR DE VERGETEN KINDEREN VAN DE WERELD".
Het gedetailleerde werk aan de fontein moet door een van de beste hemelse kunstenaars zijn gedaan. Bloemen in bloei en overal de geur van hen roerde je zintuigen, sommige van hen gingen als een waterval naar beneden, de muren van de uitgestrekte tuinen omringend. Pauwen stapten over het terrein en waren neergestreken bij een aantal van de kleinere fonteinen die langs de muur liepen. Wat een prachtige plek, gevormd vanuit het werk van iemand, die liefde toonde jegens de behoeftigen!
Dit gedenkteken behoort tot een waardevolle christelijke vrouw, die vaak wordt verguisd door zowel de seculiere wereld en zelfs door sommigen van hen in leiderschap, die beweren Christus te kennen. Dit verblijdt de Vader niet, maar maakt Hem eerder verdrietig. Hij eert haar zeer voor de inspanningen, in de hemel. Ze heeft de weeskinderen en de verlatenen van de wereld herdacht en deed er iets aan! Let op je woorden en raak Gods gezalfde niet aan. Je mag hen persoonlijk niet beoordelen, en als je echt het gevoel hebt dat ze fouten hebben gemaakt, bid dan voor hen. De Bijbel zegt dat als ze goede vruchten voortbrengen, met hun leven in naam van Christus, dan zijn ze 'voor' Hem en niet tegen Hem. Laat niet je eigen woorden beletten of vernietigen, wat God voor jou heeft, door te spreken tégen een van Zijn kinderen.
Gedenktekens van de Mens
Je liefdadigheid en geven wordt voor altijd herdacht!
In dit hoofdstuk wordt onthuld wat mij was verteld en getoond over de gedenktekens die de mens bouwt in de hemel en hoe ze eeuwig voor God zijn.
Er is een verhaal in het boek Handelingen, hoofdstuk 10, over een heiden genaamd Cornelius. Hij was een goede man en gaf veel geld aan de armen. Hij had een goed hart en was bekend in de hele regio. Cornelius was niet alleen een reputatie op aarde aan het opbouwen, maar ook in de hemel. Zozeer zelfs, dat God een engel naar Cornelius stuurde met deze woorden: (NBG) "Uw gebeden en uw aalmoezen zijn voor God in gedachtenis gekomen…" of vanuit Het Boek: "Hij (God) heeft gezien dat u geeft aan de armen en onthoudt u". En van de Living Bible: "Uw gebeden en uw liefdadigheid zijn niet onopgemerkt gebleven door God". God was zo onder de indruk van de goedheid van Cornelius jegens de armen, dat Hij er zeker van wilde zijn dat hij de kans had om het evangelie te horen. Hij bereidde zelfs Petrus voor (door middel van een visioen), zodat hij Hem niet zou afwijzen, omdat hij een heiden was.
We komen niet in de hemel door onze werken, alleen het aanvaarden van Jezus kwalificeert je hiervoor. Echter, wanneer we op dezelfde manier als Cornelius (onbaatzuchtig) leven, bouwen wij eveneens aan een gedenkteken in de hemel met onze vrijgevigheid. Er zijn veel mensen hier op aarde, sommigen zijn zeer bekend, voor wie fantastische gedenktekens in de hemel zijn gebouwd. Sommigen zijn zo groot dat ze eruit zien als kleine steden, met grote fonteinen, tuinen en bankjes om op te zitten. Er zijn galerijen waar je naar binnen kunt gaan en in feite enkele van de handelingen kunt zien, die zij hebben uitgevoerd. Hun namen zijn altijd weergegeven op een soort gedenkplaat of op het monument zelf. Als je iemand kent die een hart om te geven heeft en voortdurend anderen helpt, hebben ze waarschijnlijk een van deze monumenten. Het maakt niet uit waar je heengaat in de hemel, deze monumenten zijn overal.
Twee monumenten in het bijzonder trokken mijn aandacht. Een ervan was gemaakt van parelmoer en het scheen fel tegen het landschap. Het had de grootte van een stadspark, met prachtige watervallen die eindigden in het bekken van een grote fontein. Rondom de basiswand van de fontein waren afbeeldingen van kinderen in verschillende stadia van het spel. Hun gezichtjes waren vol vreugde en verwachting. De bovenste wand van de fontein had de meest prachtige vlinders ingegraveerd. Ze waren zo echt dat ik verwachtte dat ze op elk moment de vlucht konden nemen. Aan de top van de fontein was een verschoven gedenkplaat met de tekst: "EEN GEDENKTEKEN VOOR UW LIEFDE EN VRIENDELIJKHEID VOOR DE VERGETEN KINDEREN VAN DE WERELD".
Het gedetailleerde werk aan de fontein moet door een van de beste hemelse kunstenaars zijn gedaan. Bloemen in bloei en overal de geur van hen roerde je zintuigen, sommige van hen gingen als een waterval naar beneden, de muren van de uitgestrekte tuinen omringend. Pauwen stapten over het terrein en waren neergestreken bij een aantal van de kleinere fonteinen die langs de muur liepen. Wat een prachtige plek, gevormd vanuit het werk van iemand, die liefde toonde jegens de behoeftigen!
Dit gedenkteken behoort tot een waardevolle christelijke vrouw, die vaak wordt verguisd door zowel de seculiere wereld en zelfs door sommigen van hen in leiderschap, die beweren Christus te kennen. Dit verblijdt de Vader niet, maar maakt Hem eerder verdrietig. Hij eert haar zeer voor de inspanningen, in de hemel. Ze heeft de weeskinderen en de verlatenen van de wereld herdacht en deed er iets aan! Let op je woorden en raak Gods gezalfde niet aan. Je mag hen persoonlijk niet beoordelen, en als je echt het gevoel hebt dat ze fouten hebben gemaakt, bid dan voor hen. De Bijbel zegt dat als ze goede vruchten voortbrengen, met hun leven in naam van Christus, dan zijn ze 'voor' Hem en niet tegen Hem. Laat niet je eigen woorden beletten of vernietigen, wat God voor jou heeft, door te spreken tégen een van Zijn kinderen.
Het andere gedenkteken dat ik zag, was net zo spectaculair, maar
heel anders van ontwerp. Ook deze begon met een grote fontein, maar het had er
boven een transparante brug overheen. Het had een meer 'modern' design en leek
gevuld te zijn met van dat prachtige blauwe licht. Als je je over de brug liep,
keek je over deze enorme fontein heen, en meer naar beneden keek je naar
kleinere bassins, die deel uitmaakten van het ontwerp. En in plaats van het
zien van je eigen spiegelbeeld, zag je de gezichten van al diegenen, die op een
of andere manier geholpen waren door deze persoon. De dingen die je bekeek, hadden
daadwerkelijk eens plaatsgevonden, gevangengenomen door de hemel en vastgelegd
in dit monument. Niet alleen kon je de uitdrukking op de gezichten van mensen
zien, maar je hoorde de woorden spreken van dankbaarheid aan deze persoon.
Massa's rozen en gipskruid omgaven deze fontein en klommen op op de zijkanten van de enorme zuilen, die een deel uitmaakten van de structuur. Platformen waren aan beide kanten van de fontein, waar op verschillende tijdstippen hemelse symfonie concerten zouden komen spelen voor het genot van alle aanwezigen. De glorieuze muziek was te horen op enige afstand en allen die het hoorden, zouden stoppen en de eer aan God geven voor Zijn goedheid aan anderen.
Bij de fontein waren meerdere ruimtes om te zitten en kameraadschap te hebben met anderen; dat is een favoriet tijdverdrijf van deze persoon. Veel van de mensen, die geholpen werden, waren erg behoeftig, maar hun leven is voor altijd veranderd, als gevolg van de inspanningen van deze persoon.
Er waren gebieden waar kleine kinderen kunnen komen en genieten van het spelen op een verscheidenheid aan ongewoon speelgoed. Sommige had ik nog nooit eerder gezien, net als de luchtbel ballen. Een kind zou deze koepelvormige structuur inlopen, welke een gat aan de bovenkant had en als ze daar stond, zou een grote bel haar omhullen en ze zouden gaan zweven en beginnen te stuiteren tegen de bubbels van hun vrienden. Ze zouden lachen en schreeuwen als ze in de buurt zweefden. Wanneer ze moe waren, lieten ze hun zeepbel gewoon ‘ploffen’ en keerden terug naar de grond.
Hoe prachtig dat deze persoon niet alleen geluk bracht aan kinderen op aarde, maar ook in de hemel. Gods liefde werd uitgedrukt door deze persoon, keer op keer. Ze hadden niet eens beseft dat ze werden beïnvloed door de Geest van God om veel van deze 'daden van vriendelijkheid' te doen. Ze hadden egoïstisch kunnen zijn, maar kozen in plaats daarvan hun leven te laten gebruiken voor de verbetering van anderen. Ze waren nooit bevooroordeeld tegen enige bepaalde groep, maar hebben iedereen eerlijk behandeld, zoals de Bijbel zegt dat we moeten doen. Als gevolg hiervan was dit prachtige monument gebouwd met hun liefde. Het zou een misdaad zijn als degene voor wie dit monument is gebouwd, het nooit zou zien. Zoals ik al eerder zei, je gedenkteken garandeert geen toegang tot de hemel, als men Christus niet aanvaardt. De herdenking zal blijven, maar ze zullen het zelf nooit zien!
Sommige mensen proberen te beweren dat God niets in de hemel heeft, dat betrekking heeft op de zondaar, maar Cornelius en zijn familie werden gered, nadat de engel kwam en sprak. Dit is het bewijs dat God niet alleen het gebed van de ongelovigen hoort, maar zelfs de goede dingen erkent, die ze doen voor de armen en behoeftigen. God verlangt dichtbij ons te zijn; dat is de reden waarom Hij de mens schiep, zodat Hij een familie kon zijn om gemeenschap mee te hebben.
Een belangrijke les die God mij geleerd heeft, was om nooit te proberen het hart van de mens te beoordelen, alleen hij weet wat er in zit. Hij beslist wie gaat, want Hij is de enige rechter! Velen zullen last-minute bekentenissen maken en er zullen veel mensen in de hemel zijn, van wie we nooit verwacht hadden ze daar te zien.
Zal uw leven een gedenkteken voor de troon van God opbouwen? Het is een zeer heilige plaats en alle dingen moeten worden doorgegeven door het vuur, voordat ze worden gepresenteerd. Ook al is er dansen, zingen en feestvieren, het is nog steeds een plaats van eerbied en 'ontzag'. Vele malen is de Heerlijkheid zo zwaar, dat niemand er in kan blijven staan, en ze vallen neer voor de troon. Het is een plek die altijd beschikbaar is voor allen, die wonen in de hemel. De Vader verwelkomt ieder die Hem wenst te zien. Jezus en de Vader en de Heilige Geest zijn één, daarin hebben zij de mogelijkheid om van elkaar 'in' en 'uit' te gaan. Ze denken gelijk, voelen hetzelfde en hebben even lief, en zijn allemaal ‘even’ HEILIG! Als je bidt, praat je met allemaal. Wanneer je aanbidt, eer je Hen allemaal. Ontwikkel een levensstijl van gebed en aanbidding; dat is hoe je kunt streven naar een 'intimiteit' met Hen. Ze willen het, meer dan je weet!
Het doel van LEVEN is om deel uit te maken van Hun familie.
HOOFDSTUK NEGEN
Geen feest in de hel, alleen demonen verheugen zich
Dit hoofdstuk is een voortzetting van hoofdstuk twee, waar ik sprak over de hel. Het is een vreselijke plaats, vol van angst en kwelling en geen manier om te ontsnappen. De hel was nooit bedoeld voor de mens, maar werd gemaakt voor de duivel en zijn gevallen engelen. God is liefde en wil dat niemand verloren gaat, maar omdat Hij heilig is, kan geen zonde komen in Zijn aanwezigheid. Als je je niet bekeert van de zonde, kun je niet naar de hemel komen, en de enige andere keuze die je krijgt, is de hel. Wie zou willen worden gescheiden van hun geliefden in eeuwigheid?
Op een avond was ik eigenlijk in gebed, toen ik werd meegenomen en mij de hel werd getoond. Niemand die er geweest is, zou de verschrikking van die plaats ooit kunnen vergeten. Ik ben dankbaar dat ik niet het volledige meekreeg, ik heb alleen waargenomen, en niet de persoonlijke marteling of de verzengende hitte ervaren van de vlammen. Ik weet dat anderen er letterlijk in werden gedropt en zij hadden de pijn, het lijden en het ergste van alles, de scheiding van God, ervaren. Geloof me, het zien ervan was al erg genoeg voor mij.
Dat was een van de keren dat me van te voren werd verteld, waar ik naar toe werd genomen en met welk doel. God wist dat wanneer ik mensen vertelde over de hemel, ik ze ook zou moeten waarschuwen voor de hel. Veel mensen geloven niet in de hel, maar dat zal niet voorkomen dat ze er heengaan. Kun je je voorstellen dat een persoon, die een ‘goed' leven lijdt, omdat zij Christus verworpen hebben, belanden in een dergelijke plaats. Het zou hetzelfde zijn als het hebben van je ergste nachtmerrie, die uitkomt. Je enige gezelschap zouden demonen zijn, die je haten. Ze haten je, omdat ze een hekel hebben aan God, en wij zijn gemaakt naar Zijn beeld. Hun grootste plezier is iemand uit elkaar scheuren, letterlijk.
De kreten waren bijna ondraaglijk voor mij en ik wist dat er geen enkele genade in de hel zou zijn. Angst regeerde daar en zelfs als je een tijdelijk uitstel had van de demonische kwelling, totdat het weer helemaal opnieuw begon, eindigde de mentale kwelling nooit.
Je hebt misschien gehoord van het gezegde, “Let's party in Hell”! Nou, de enigen die dat doen zijn de demonische wezens. Zij verheugen zich elke keer wanneer er een nieuw slachtoffer komt. Als twee vrienden samen komen, zal een weg worden gesleept en de ander zal in hulpeloos afgrijzen moeten kijken dat hun vriend wordt versnipperd voor hun ogen, niet in staat om hun geschreeuw om hulp te beantwoorden.
Soms worden mensen in putten gegooid, gevuld met vuur en kleine dieren als demonen, die continu bijten. U voelt alle pijn van wond na wond op uw lichaam. De hitte is onuitblusbaar, wanneer het enorme blaren over je hele lichaam produceert, en de geur van verschroeid vlees is overal.
Een andere vorm van marteling die wordt gebruikt in de hel is het stenen graf. Ze begraven je in een ruimte, die nauwelijks hoog genoeg is om te staan en niet breed genoeg om te knielen of te zitten. Het is het zwartste zwart dat je ooit hebt meegemaakt en het is bitter koud. Kleine spin-demonen met menselijke hoofden kruipen over je heen, en schreeuwen non-stop lasteringen. Het geluid doorboort je hoofd opnieuw en opnieuw, totdat je denkt dat je gek wordt. Niet alleen je lichaam raakt uitgeput, maar er is geen enkele manier om te gaan liggen, en als je probeert om je benen te ontspannen, schuren ze tegen de scherpe naaldvormige stenen aan de zijkanten van het graf. Het is zielsangst om geen rust en geen water te hebben voor je uitgedroogde lichaam, dat reeds honger en pijn lijdt. Je zou willen dat je zou kunnen ophouden te bestaan, zodat het lijden zal stoppen, maar dat doet het nooit.
Massa's rozen en gipskruid omgaven deze fontein en klommen op op de zijkanten van de enorme zuilen, die een deel uitmaakten van de structuur. Platformen waren aan beide kanten van de fontein, waar op verschillende tijdstippen hemelse symfonie concerten zouden komen spelen voor het genot van alle aanwezigen. De glorieuze muziek was te horen op enige afstand en allen die het hoorden, zouden stoppen en de eer aan God geven voor Zijn goedheid aan anderen.
Bij de fontein waren meerdere ruimtes om te zitten en kameraadschap te hebben met anderen; dat is een favoriet tijdverdrijf van deze persoon. Veel van de mensen, die geholpen werden, waren erg behoeftig, maar hun leven is voor altijd veranderd, als gevolg van de inspanningen van deze persoon.
Er waren gebieden waar kleine kinderen kunnen komen en genieten van het spelen op een verscheidenheid aan ongewoon speelgoed. Sommige had ik nog nooit eerder gezien, net als de luchtbel ballen. Een kind zou deze koepelvormige structuur inlopen, welke een gat aan de bovenkant had en als ze daar stond, zou een grote bel haar omhullen en ze zouden gaan zweven en beginnen te stuiteren tegen de bubbels van hun vrienden. Ze zouden lachen en schreeuwen als ze in de buurt zweefden. Wanneer ze moe waren, lieten ze hun zeepbel gewoon ‘ploffen’ en keerden terug naar de grond.
Hoe prachtig dat deze persoon niet alleen geluk bracht aan kinderen op aarde, maar ook in de hemel. Gods liefde werd uitgedrukt door deze persoon, keer op keer. Ze hadden niet eens beseft dat ze werden beïnvloed door de Geest van God om veel van deze 'daden van vriendelijkheid' te doen. Ze hadden egoïstisch kunnen zijn, maar kozen in plaats daarvan hun leven te laten gebruiken voor de verbetering van anderen. Ze waren nooit bevooroordeeld tegen enige bepaalde groep, maar hebben iedereen eerlijk behandeld, zoals de Bijbel zegt dat we moeten doen. Als gevolg hiervan was dit prachtige monument gebouwd met hun liefde. Het zou een misdaad zijn als degene voor wie dit monument is gebouwd, het nooit zou zien. Zoals ik al eerder zei, je gedenkteken garandeert geen toegang tot de hemel, als men Christus niet aanvaardt. De herdenking zal blijven, maar ze zullen het zelf nooit zien!
Sommige mensen proberen te beweren dat God niets in de hemel heeft, dat betrekking heeft op de zondaar, maar Cornelius en zijn familie werden gered, nadat de engel kwam en sprak. Dit is het bewijs dat God niet alleen het gebed van de ongelovigen hoort, maar zelfs de goede dingen erkent, die ze doen voor de armen en behoeftigen. God verlangt dichtbij ons te zijn; dat is de reden waarom Hij de mens schiep, zodat Hij een familie kon zijn om gemeenschap mee te hebben.
Een belangrijke les die God mij geleerd heeft, was om nooit te proberen het hart van de mens te beoordelen, alleen hij weet wat er in zit. Hij beslist wie gaat, want Hij is de enige rechter! Velen zullen last-minute bekentenissen maken en er zullen veel mensen in de hemel zijn, van wie we nooit verwacht hadden ze daar te zien.
Zal uw leven een gedenkteken voor de troon van God opbouwen? Het is een zeer heilige plaats en alle dingen moeten worden doorgegeven door het vuur, voordat ze worden gepresenteerd. Ook al is er dansen, zingen en feestvieren, het is nog steeds een plaats van eerbied en 'ontzag'. Vele malen is de Heerlijkheid zo zwaar, dat niemand er in kan blijven staan, en ze vallen neer voor de troon. Het is een plek die altijd beschikbaar is voor allen, die wonen in de hemel. De Vader verwelkomt ieder die Hem wenst te zien. Jezus en de Vader en de Heilige Geest zijn één, daarin hebben zij de mogelijkheid om van elkaar 'in' en 'uit' te gaan. Ze denken gelijk, voelen hetzelfde en hebben even lief, en zijn allemaal ‘even’ HEILIG! Als je bidt, praat je met allemaal. Wanneer je aanbidt, eer je Hen allemaal. Ontwikkel een levensstijl van gebed en aanbidding; dat is hoe je kunt streven naar een 'intimiteit' met Hen. Ze willen het, meer dan je weet!
Het doel van LEVEN is om deel uit te maken van Hun familie.
HOOFDSTUK NEGEN
Geen feest in de hel, alleen demonen verheugen zich
Dit hoofdstuk is een voortzetting van hoofdstuk twee, waar ik sprak over de hel. Het is een vreselijke plaats, vol van angst en kwelling en geen manier om te ontsnappen. De hel was nooit bedoeld voor de mens, maar werd gemaakt voor de duivel en zijn gevallen engelen. God is liefde en wil dat niemand verloren gaat, maar omdat Hij heilig is, kan geen zonde komen in Zijn aanwezigheid. Als je je niet bekeert van de zonde, kun je niet naar de hemel komen, en de enige andere keuze die je krijgt, is de hel. Wie zou willen worden gescheiden van hun geliefden in eeuwigheid?
Op een avond was ik eigenlijk in gebed, toen ik werd meegenomen en mij de hel werd getoond. Niemand die er geweest is, zou de verschrikking van die plaats ooit kunnen vergeten. Ik ben dankbaar dat ik niet het volledige meekreeg, ik heb alleen waargenomen, en niet de persoonlijke marteling of de verzengende hitte ervaren van de vlammen. Ik weet dat anderen er letterlijk in werden gedropt en zij hadden de pijn, het lijden en het ergste van alles, de scheiding van God, ervaren. Geloof me, het zien ervan was al erg genoeg voor mij.
Dat was een van de keren dat me van te voren werd verteld, waar ik naar toe werd genomen en met welk doel. God wist dat wanneer ik mensen vertelde over de hemel, ik ze ook zou moeten waarschuwen voor de hel. Veel mensen geloven niet in de hel, maar dat zal niet voorkomen dat ze er heengaan. Kun je je voorstellen dat een persoon, die een ‘goed' leven lijdt, omdat zij Christus verworpen hebben, belanden in een dergelijke plaats. Het zou hetzelfde zijn als het hebben van je ergste nachtmerrie, die uitkomt. Je enige gezelschap zouden demonen zijn, die je haten. Ze haten je, omdat ze een hekel hebben aan God, en wij zijn gemaakt naar Zijn beeld. Hun grootste plezier is iemand uit elkaar scheuren, letterlijk.
De kreten waren bijna ondraaglijk voor mij en ik wist dat er geen enkele genade in de hel zou zijn. Angst regeerde daar en zelfs als je een tijdelijk uitstel had van de demonische kwelling, totdat het weer helemaal opnieuw begon, eindigde de mentale kwelling nooit.
Je hebt misschien gehoord van het gezegde, “Let's party in Hell”! Nou, de enigen die dat doen zijn de demonische wezens. Zij verheugen zich elke keer wanneer er een nieuw slachtoffer komt. Als twee vrienden samen komen, zal een weg worden gesleept en de ander zal in hulpeloos afgrijzen moeten kijken dat hun vriend wordt versnipperd voor hun ogen, niet in staat om hun geschreeuw om hulp te beantwoorden.
Soms worden mensen in putten gegooid, gevuld met vuur en kleine dieren als demonen, die continu bijten. U voelt alle pijn van wond na wond op uw lichaam. De hitte is onuitblusbaar, wanneer het enorme blaren over je hele lichaam produceert, en de geur van verschroeid vlees is overal.
Een andere vorm van marteling die wordt gebruikt in de hel is het stenen graf. Ze begraven je in een ruimte, die nauwelijks hoog genoeg is om te staan en niet breed genoeg om te knielen of te zitten. Het is het zwartste zwart dat je ooit hebt meegemaakt en het is bitter koud. Kleine spin-demonen met menselijke hoofden kruipen over je heen, en schreeuwen non-stop lasteringen. Het geluid doorboort je hoofd opnieuw en opnieuw, totdat je denkt dat je gek wordt. Niet alleen je lichaam raakt uitgeput, maar er is geen enkele manier om te gaan liggen, en als je probeert om je benen te ontspannen, schuren ze tegen de scherpe naaldvormige stenen aan de zijkanten van het graf. Het is zielsangst om geen rust en geen water te hebben voor je uitgedroogde lichaam, dat reeds honger en pijn lijdt. Je zou willen dat je zou kunnen ophouden te bestaan, zodat het lijden zal stoppen, maar dat doet het nooit.
Mijn weergave van de hel was kort, maar het duurt niet lang om te beseffen dat niemand daar terecht zal willen komen. Mensen zeggen dat ze niet geloven dat een barmhartige liefdevolle God iemand naar de hel kan sturen. Ze hebben gelijk, Hij stuurt er niemand naar toe, ze maken die keuze zelf.
We moeten ons hart bewaken, zodat eens gered, je niet zondigt tegen God. Het is mogelijk om Christus te aanvaarden en rechtvaardig beginnen te leven, maar daarna worden we weggetrokken van God, hetzij door onze eigen zelfzuchtige begeerten, of we worden aangetrokken door de dingen die de duivel heeft geplaatst in deze wereld, zoals drugs, alcohol, immoraliteit, hebzucht, haat, homoseksualiteit, mystiek, hekserij en de duivel aanbidden.
Dat zijn de voor de hand liggende, maar er zijn ook niet zo duidelijke, en een van hen is vergeven. De bijbel zegt duidelijk: "Als je niet vergeeft, zul je niet vergeven worden". Laten alstublieft niet deze afschuwelijke zonde te vinden zijn in je leven. Wees er snel bij om te vergeven. Houd het vast in je hart, want je mist de hemel. Zelfs als je Christus aangenomen hebt, een goed leven leefde, en de armen hielp, allemaal prachtige dingen volgens de bijbel, maar geen vergevingsgezindheid in je hart koesterde, zul je niet naar de hemel gaan.
Denk niet dat door simpelweg een 'zondaarsgebed’ je voor altijd verzegeld bent om naar de hemel te gaan. Je moet het echt menen en ook al is redding vrij, geeft je dit geen licentie om te leven op jouw manier. Als je dan nog steeds een leven van zonde hebt en Gods geboden negeert, heb je nooit een echte bekering gehad!
God is gebonden door Zijn Woord en wat je zaait, zul je oogsten, en dat is ook vergeven! Als je hulp nodig hebt om iemand te vergeven, bid en vraag er om, want God is getrouw. Iedereen die naar de hel gaat, zal nooit vrij zijn en nooit meer het gevoel van vrede, vriendelijkheid of liefde hebben. Zelfs hun toekomst is voor hen gepland: het zal worden besteed door te branden in de poel van vuur in alle eeuwigheid! Als een van uw gezinsleden er naartoe ging, schreeuwen ze naar God om je niet daar te laten komen! Kies Christus, terwijl er nog tijd is!
HOOFDSTUK TIEN
Maak je verkiezing zeker, zodat je naar de hemel kunt gaan
In dit hoofdstuk wordt duidelijk uitgelegd hoe je gered, of zoals sommigen het noemen 'opnieuw geboren', kunt worden. Wat het betekent is, dat je niet meer gescheiden van God bent door de zonde, maar je deel van Zijn familie wordt door het aanvaarden van Jezus als je Verlosser, en je daarom naar de hemel zult gaan wanneer je sterft. Er is de Schrift, die het allemaal verklaart. Johannes 3:16,17: "Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven hebbe. Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld veroordele, maar opdat de wereld door Hem behouden worde”. Het is zo simpel en het is een vrije gift. Je moet je zonden belijden en Hem ontvangen door het geloof. Jezus is de enige weg naar de Vader. Wacht niet tot je je leven ‘opgeruimd’ hebt. Hij zal je aannemen, gewoon zoals je bent: daarna zal Hij je van binnenuit veranderen!
Als je je eenmaal hebt bekeerd van je zonden, word je een nieuw mens en de 'oude jij' gaat voorbij. Dit betekent dat je hart veranderd is en nu de dingen van God verlangt en niet de slechte dingen die je ooit deed. Om geestelijk te kunnen groeien, moet je beginnen met het woord van God te lezen. Het helpt ook om relaties te ontwikkelen met hen die God al enige tijd kennen, en dit kan helpen om een sterke christelijke wandel te behouden. Als je je aansluit bij een plaatselijke Gemeente, kunnen ze praktische begeleiding bieden en advies geven om je te helpen je bestemming en het doel, dat God voor je heeft, te vinden.
De volgende stap is om gedoopt te worden in water, hetgeen een uiterlijk kenmerk is van de innerlijke verandering die heeft plaatsgevonden in je leven. Het betekent dat je 'stierf' met Christus en nu bent opgestaan, een nieuw mens bent geworden. De meeste lokale Gemeenten houden doopdiensten op regelmatige basis en zouden blij zijn om je van harte welkom te heten in de familie van God door je te dopen. De eerste kerk, zoals uitgelegd in het boek Handelingen, doopte alle nieuwe bekeerlingen.
Daarna moet u toestaan dat de Heilige Geest de controle over je leven heeft door te streven naar de doop in de Heilige Geest. Dit machtigt je, net als de apostelen in het boek Handelingen. Ik zou adviseren het hele boek Handelingen te lezen, om te zien wat een verschil dit in hun leven maakte. Je wordt gevoeliger om de innerlijke stem van God, die tot je spreekt, te horen. De Heilige Geest werd gestuurd om een Gids en Trooster te zijn. Hij is niet iets om bang voor te zijn of te vermijden, zoals onderwezen door enkele kerkgenootschappen.
Iedereen die belijdt een volgeling van Christus te zijn, moet Zijn
karakter vertegenwoordigen. Hij kwam, omdat Hij hield van alle mensen en daarom
moeten we hetzelfde doen. We kunnen niet houden van de 'zonde' waarin mensen
vallen, maar we kunnen hen 'liefhebben' en tot Christus leiden. Lees het boek
van Galaten om te leren hoe broeders en zusters in Christus met elkaar moeten
omgaan. We moeten allemaal streven naar een goed ‘rapport’ te hebben, opgenomen
in de hemel.
Jezus wil dat je de overwinning over de zonde ervaart, elke dag van je leven. Het woord van God zegt: "Al wat uit God geboren is, overwint de wereld; en dit is de overwinning die de wereld overwonnen heeft, ons geloof" (1 Johannes 5:4). De duivel zal je in verleiding brengen, maar je hoeft het niet te doen. Jezus kan je helpen te overwinnen, elke keer, want "Groter is Hij die in u is, dan hij die in de wereld is" (1 Johannes 4:4). Als je die druk om toe te geven voelt, ren dan gewoon naar Hem en Hij zal je helpen. Als je in zonde valt, is het ergste wat je kunt doen, proberen het te verbergen. Belijd je zonden snel en ontvang Zijn vergeving. Als je ze verbergt, zal de duivel ze tegen je gebruiken en dan zal veroordeling komen. Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het zal zijn om je te bekeren. Zijn vergeving is beschikbaar voor ons allemaal en Zijn Bloed voor de ergste zondaar, GRATIS!
Ik weet niet alleen dat Christus stierf voor onze zonden, en Zijn bloed uitstortte voor de troon van God, maar ik heb het ook gezien! Ik zal nu een van de meest ongewone en onvergetelijke ervaringen delen, die ik ooit heb gehad. Het was april 1998 en ik was in de avond kerkdienst. Op dit moment was ik op zoek naar een diepere relatie met de Vader en had vele avonden doorgebracht, aanbiddend en met voorbede bij mij thuis. Ik had honger 'naar meer van de Heer’ en als je naar die plaats in je leven komt, zal Hij er voor zorgen dat je het krijgt.
We hadden ongeveer dertig minuten aanbeden en toen stopte de voorganger en riep bepaalde mensen naar voren voor gebed. Hij vroeg iedereen met een fulltime bediening. Ik wist dat God me had gezegd dat ik op een dag een fulltime bediening zou hebben, maar verzette me ertegen, want die tijd was er nog niet. De voorganger legde de handen op hen, die naar voren waren gegaan en bad voor hen. Ik voelde de heerlijkheid van God in het heiligdom en ik wist dat engelen aanwezig waren. Ik voelde de druk van de Heilige Geest, dat ik naar voren moest gaan om voor me te laten bidden, dus ik zei tegen Hem: "Als de voorganger zegt, Er is nog steeds een persoon meer die moet komen, zal ik gaan". Het volgende moment, zei mijn voorganger deze woorden, dus ik ging naar voren.
Hoe dichter ik naar voren ging, hoe sterker de heerlijkheid van God werd. Het werd moeilijk om te ademen en ik begon warmte te voelen om me heen. Ze hadden iemand achter mij staan, want soms, onder de kracht van God, kun je uiteindelijk vallen. Toen de voorganger de handen op me had gelegd, voelde ik ‘vuur gaan, helemaal naar boven door mijn lichaam’. Het was zo krachtig dat ik niet alleen, maar ook degene achter mij werd ook teruggeworpen. God gebruikte de handen van mijn voorganger om dit vuur in mijn geest te brengen. Het ging door mijn hele wezen, het brandde alles weg dat niet van God was. De muren van mijn hart waren schoongeveegd van een verlangen naar de wereld, een verleden van slechte herinneringen, en het vuur ging toen omhoog door mijn hoofd om mijn gedachteleven te reinigen. Ik was nu een zuiver vat, gereserveerd voor het gebruik van de Vader. Ik was gedoopt met vuur!
Ik was niet gewond op enigerlei wijze, maar werd opgenomen door de Glorie en dat was hoe mijn lichaam hierop reageerde. Toen ik de vloer raakte, nam seconden later de engel van de Heer mij (mijn geest) mee en verliet deze aarde. In al de keren dat ik naar de hemel ben gegaan, was het altijd 'in een oogwenk' en had ik niet het gevoel dat ik had gereisd. Ik ben alleen hier, en een seconde later ben ik ergens in de hemel. Deze keer was het anders, want ineens voelde het alsof we bewogen met een 'andere' snelheid. Ik zag eigenlijk miljoenen lichten op me afkomen, net zoals in een film. Na enige tijd reizen, stopten we plotseling en ik voelde hoe mijn voeten de grond raakten. Ik opende mijn ogen en meteen wist ik dat we niet in de hemel waren. Toen ik me realiseerde waar ik was, bonkte mijn hart in mijn keel, want ik stond buiten het graf van Jezus en de steen was al weggerold. "Oh God", zei ik, "wat ga ik zien?"
Ik hoorde iemand huilen en draaide me om, en ik zag een mooi meisje met iets onder haar arm. Ze leek ongeveer negentien of twintig jaar oud en had lang zwart haar. Ze keek in het graf en zag de engelen, die haar vroegen waarom ze huilde. Ze zei: "Ze hebben mijn Heer weggehaald en ik weet niet waar ze Hem hebben neergelegd". Juist op dat moment verscheen Jezus, maar Maria herkende Hem niet. Ze vroeg hem of hij Jezus had gezien. Toen zei Jezus: "Maria". Ze rende naar hem toe, haar gezicht nu stralend van vreugde, toen ze riep, "Rabboeni" (Ik geloof dat dat 'leraar' betekent in de Joodse taal). Jezus zei tot haar: "Raak me niet aan, Maria, want ik moet eerst naar mijn Vader. Zeg tegen de anderen waar Ik naar toe ga, naar mijn Vader en jouw Vader”. Ze rende weg om de anderen te vertellen wat Jezus zei.
Jezus wil dat je de overwinning over de zonde ervaart, elke dag van je leven. Het woord van God zegt: "Al wat uit God geboren is, overwint de wereld; en dit is de overwinning die de wereld overwonnen heeft, ons geloof" (1 Johannes 5:4). De duivel zal je in verleiding brengen, maar je hoeft het niet te doen. Jezus kan je helpen te overwinnen, elke keer, want "Groter is Hij die in u is, dan hij die in de wereld is" (1 Johannes 4:4). Als je die druk om toe te geven voelt, ren dan gewoon naar Hem en Hij zal je helpen. Als je in zonde valt, is het ergste wat je kunt doen, proberen het te verbergen. Belijd je zonden snel en ontvang Zijn vergeving. Als je ze verbergt, zal de duivel ze tegen je gebruiken en dan zal veroordeling komen. Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het zal zijn om je te bekeren. Zijn vergeving is beschikbaar voor ons allemaal en Zijn Bloed voor de ergste zondaar, GRATIS!
Ik weet niet alleen dat Christus stierf voor onze zonden, en Zijn bloed uitstortte voor de troon van God, maar ik heb het ook gezien! Ik zal nu een van de meest ongewone en onvergetelijke ervaringen delen, die ik ooit heb gehad. Het was april 1998 en ik was in de avond kerkdienst. Op dit moment was ik op zoek naar een diepere relatie met de Vader en had vele avonden doorgebracht, aanbiddend en met voorbede bij mij thuis. Ik had honger 'naar meer van de Heer’ en als je naar die plaats in je leven komt, zal Hij er voor zorgen dat je het krijgt.
We hadden ongeveer dertig minuten aanbeden en toen stopte de voorganger en riep bepaalde mensen naar voren voor gebed. Hij vroeg iedereen met een fulltime bediening. Ik wist dat God me had gezegd dat ik op een dag een fulltime bediening zou hebben, maar verzette me ertegen, want die tijd was er nog niet. De voorganger legde de handen op hen, die naar voren waren gegaan en bad voor hen. Ik voelde de heerlijkheid van God in het heiligdom en ik wist dat engelen aanwezig waren. Ik voelde de druk van de Heilige Geest, dat ik naar voren moest gaan om voor me te laten bidden, dus ik zei tegen Hem: "Als de voorganger zegt, Er is nog steeds een persoon meer die moet komen, zal ik gaan". Het volgende moment, zei mijn voorganger deze woorden, dus ik ging naar voren.
Hoe dichter ik naar voren ging, hoe sterker de heerlijkheid van God werd. Het werd moeilijk om te ademen en ik begon warmte te voelen om me heen. Ze hadden iemand achter mij staan, want soms, onder de kracht van God, kun je uiteindelijk vallen. Toen de voorganger de handen op me had gelegd, voelde ik ‘vuur gaan, helemaal naar boven door mijn lichaam’. Het was zo krachtig dat ik niet alleen, maar ook degene achter mij werd ook teruggeworpen. God gebruikte de handen van mijn voorganger om dit vuur in mijn geest te brengen. Het ging door mijn hele wezen, het brandde alles weg dat niet van God was. De muren van mijn hart waren schoongeveegd van een verlangen naar de wereld, een verleden van slechte herinneringen, en het vuur ging toen omhoog door mijn hoofd om mijn gedachteleven te reinigen. Ik was nu een zuiver vat, gereserveerd voor het gebruik van de Vader. Ik was gedoopt met vuur!
Ik was niet gewond op enigerlei wijze, maar werd opgenomen door de Glorie en dat was hoe mijn lichaam hierop reageerde. Toen ik de vloer raakte, nam seconden later de engel van de Heer mij (mijn geest) mee en verliet deze aarde. In al de keren dat ik naar de hemel ben gegaan, was het altijd 'in een oogwenk' en had ik niet het gevoel dat ik had gereisd. Ik ben alleen hier, en een seconde later ben ik ergens in de hemel. Deze keer was het anders, want ineens voelde het alsof we bewogen met een 'andere' snelheid. Ik zag eigenlijk miljoenen lichten op me afkomen, net zoals in een film. Na enige tijd reizen, stopten we plotseling en ik voelde hoe mijn voeten de grond raakten. Ik opende mijn ogen en meteen wist ik dat we niet in de hemel waren. Toen ik me realiseerde waar ik was, bonkte mijn hart in mijn keel, want ik stond buiten het graf van Jezus en de steen was al weggerold. "Oh God", zei ik, "wat ga ik zien?"
Ik hoorde iemand huilen en draaide me om, en ik zag een mooi meisje met iets onder haar arm. Ze leek ongeveer negentien of twintig jaar oud en had lang zwart haar. Ze keek in het graf en zag de engelen, die haar vroegen waarom ze huilde. Ze zei: "Ze hebben mijn Heer weggehaald en ik weet niet waar ze Hem hebben neergelegd". Juist op dat moment verscheen Jezus, maar Maria herkende Hem niet. Ze vroeg hem of hij Jezus had gezien. Toen zei Jezus: "Maria". Ze rende naar hem toe, haar gezicht nu stralend van vreugde, toen ze riep, "Rabboeni" (Ik geloof dat dat 'leraar' betekent in de Joodse taal). Jezus zei tot haar: "Raak me niet aan, Maria, want ik moet eerst naar mijn Vader. Zeg tegen de anderen waar Ik naar toe ga, naar mijn Vader en jouw Vader”. Ze rende weg om de anderen te vertellen wat Jezus zei.
Zodra ze weg was, verscheen een groot gezelschap van engelen in de hemel en toen Jezus opstond om hen te ontmoeten, volgde ik. Het was een adembenemend gezicht, toen we samen opstegen, ik zal het NOOIT vergeten. Het kan me niet schelen of iemand me ooit gelooft, dit zou altijd een 'goddelijke' tijd in mijn leven zijn. De engelen flankeerden rond Jezus, en zo gingen we verder omhoog door de hemel. Hoewel de sfeer om ons heen normaal gesproken donker zou moeten zijn, verlichtte de glans van de heerlijkheid rond Jezus het hele gebied. We gingen door de tweede hemel, zonder oponthoud, op weg naar een licht dat helderder leek dan de zon…
Toen we in de derde hemel waren, waar Gods thuis is, waren duizenden en duizenden engelen gekomen om Jezus te begroeten bij Zijn terugkeer uit het graf. Ze begeleidden ons door de poorten en naar de Troonzaal. Het gezicht dat ik daarna zag, is moeilijk uit te leggen, en zelfs als ik er nu over schrijf, voel ik de heerlijkheid op mij rusten! Er was een ontelbare hoeveelheid engelen plat op de vloer, toen Jezus naar de troon en Zijn Vader liep. De engel van de Heer had de hele tijd een mooie vaas gedragen en bood deze nu aan Christus aan, wanneer Hij voor Zijn Vader ging staan.
Voor ons was een laag altaar en met een prachtige loper. Goud, zilver, paars, rood en groen waren de bewegende kleuren in dit stuk stof. Ik kon nauwelijks staan, de stroom afkomstig van de troon was zo groot. Bliksemschichten kwamen tevoorschijn en het klonk als een grote donder, toen de Vader Zijn rechterhand verhief.
En plotseling was er absolute stilte, toen Jezus de vaas nam en zich voorover boog over het altaar. Net voordat Hij Zijn bloed begon uit te storten, zag ik een woord op het doek voor Hem verschijnen. Het zei, 'Angst', maar toen het bloed het raakte, hoorde ik een geluid als van wanneer het water een hete pan raakt, 'SSSSSSSSS', en onmiddellijk verdampte het woord. Een voor een verschenen woorden op het scherm en elke keer loste het bloed het op. Woorden als, 'haat, ziekte, verdriet, moord, homoseksualiteit, krankzinnigheid, overspel, pijn', en nog veel meer, elke keer werd het opgelost door het Bloed van Jezus. Wanneer het laatste woord, 'dood', verscheen raakte het bloed het en het was weg, voor altijd. God stond op en hief beide armen, Hij juichte: "JA! Het is volbracht!” Iedereen in de Troonzaal juichte en danste van vreugde. Jezus had het volbracht, het hoogste offer was gebracht en volledig betaald door het Bloed. De 'levende' vaas, nu met het kostbare Bloed van Christus, zou voor altijd worden bewaard op de genadetroon van God. Wat een heilig ding om te ervaren; ik ben verwonderd dat ik daardoor leef!
(Daarna was ik terug in de kerk)
Ik heb veel visioenen gehad in die tijd en ik zal ze een andere keer delen. Ik weet echt dat Hij de hoogste prijs betaalde voor ons allemaal. Hoe kan iemand zulk een liefde weigeren?
Ik heb veel visioenen gehad in die tijd en ik zal ze een andere keer delen. Ik weet echt dat Hij de hoogste prijs betaalde voor ons allemaal. Hoe kan iemand zulk een liefde weigeren?
ENG bron:
http://99.198.110.36/RevealingHeaven/
Vertaald:
Marion Verkleij
